"Yazdıklarımı okumayan dostlarımın, beni olduğumdan daha zeki sanmaları ne büyük bir lütuf." — Dorothy Parker"

Geçmişi Geçmişe Gömdüm

yazı resim

Çocukluk sokağımda buldum
Yerde büzülmüş yatıyordu
Kaptım getirdim evime
Adını sayıkladı bir ara
Geçmişim ancak kendine geliyor

Tutup silkeledim omzundan
Çıkardı astı ceketini
Anılar düştü ceplerinden
(Unuttum gitti zannediyor
Anladım gülerek saklamasından)

Geçmiş ya, ders alınacak
Bir şeyler vardır mutlak dedim
Sustuk, anlatmadı bir şey
Suskunluğundan sağır oldu yürek

Ayna sordu, bir ara...
Saçını düzeltecek sandım
Dedi ben bunca yolu
Kendimle yüzleşmeye geldim.

Kolay değil gözgöze gelmek dedi
Herkesten sakladığın en büyük yalanınla
Kolay değil elveda deyip
Başlamak yeniden hayata....

İşte bu yüzden, silahımı
Çıkardım, vurdum alnından
Geçmişi geçmişe gömdüm
Haklıymış geçmişle yüzleşmek
Yürek istiyor mangal gibi

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön