Şiir Atölyesi

yakup bey, şiirden anladığımı söyleyemesem de, yorumlarınızı ilgiyle okuyorum.. (teşekkürler) :)

Yine adımlıyorum yalnızlıklarımı. Umutsuz, kaldırım taşlarını sayarak. Cılız ışıkların altında Sesin yankılanırken Dans edişlerimiz saklanıyor geceye Gülümsüyorum.... Destek arıyor bedenim Senden soğuk duvara dokunuyorum Tek sıcak şey yüzümde bir yerlerde Kaybediyorum kendimi grilerde. Ve yine bekliyorum aynı taş blokta Hiç gelmeyişlerini... Hep gelecekmişsin gibi...

Yakup bey öyle güzel noktalardan yakalıyorsunuz ki şiiri...Yorumlarınızı okumadan edemiyorum... Ortak bir yaratıcılığın sembolü gibisiniz.... devam devammmm...

Değerli İmdat, (umarım size bey demememi yanlış anlamazsınız, ben pek sevmem...bana Suphi veya Yakup diye hitap edebilirsiniz pekala). Öncelikle hem teşekkür etmek istiyorum ilginize, hem de -doğrusu- şaşkın olduğumu belirtmeliyim; bu kadar önemsenecek bir şey ilettiğimden habersizdim aslında. Ama...fazla söz burada sakıncalıdır galiba...teşekkürler kısacası. Bu arada, fırsat bulmuşken: iki gün önce siz de (matrak) bir "şiir" yazdınız; bir keresinde Mallarme birkaç yıl boyunca boş beyaz bir kağıdın en iyi şiir olduğunu söyler olmuş(muş) dostlar arasında (o efsanevi Salı akşamları toplantılarında), -sizin "şiiriniz" bana o Mallarme'nin meselesini anımsattı. Bir tek (bu sabah aklıma gelen bir şey) şu noktanın belirtilmesi gerektiğine inanıyorum: salt noktalardan oluşan bir işaret sistemi yerine, daha düzenleyici olan başka işaretlere (örneğin "x"; "-" vs.) niye başvurmadınız? (bu soruda sizin uyguladığınız "matrak"lığa yakın bir matraklık var biliyorum, ama sadece matraklık değil benim peşinde olduğum, açıklayayım): Grafik düzenlemeyle yapılan "deneysel şiir"ler vardır ya...bu bağlamda şiir (veya tüm metinler) için geçerli kılınan "dilsel örgü" tanımı belki önemli olabilir (bu arada: latincede "teggere" adlı fiil, "örmek" anlamındadır; bunun geçmiş zaman hali "tex(c)tum"dur, yani "Text" = "metin" kavramının etimolojik kaynağıdır); bu bakımdan "artilkulasyon" (salt seslendirme, ussal bir dizge olmadan salt dile geliş) ile "organisazyon" (yani ussal bir dizgeleniş) kavramları önplana çıkıyor. Fakat, bu konuya sizin (özgür, içi boş ve içeriklendirilmemiş) "şiir"iniz bağlamında yorum getirmekten, içimden geçtiyse de, yanlış anlaşılır ve kılı kırk yarmakla karıştırılır diye çekinmiştim (birazcık da o şiirin yine gizli gönderme işlevi olduğundan da kuşkulanmıştım, ama bir kere pot kırdım, ikinci kez olsun istememiştim, fakat inanın: o şiirinizi "okudum", yani üstünde epey düşündüm...ve hiç de boş ve "anlamsız" değil bence...ama dediğim gibi, onun üstünde -işaretleri organisazyon yönünde işleyerek- çalışılması gerekir kanaatimce). Umarım, somut ve yararlı tartışma konularımız çoğalır, ve en çok da zamanımız ve özen gücümüz buna yeterli olur... sevgiler suyel

Ben bey-hanım hitabını kullanmam sitede beni tanıyanlar iyi bilirler bu noktamı. O dizilmiş noktalı dizeler tahmin ettiğin gibi bir göndermeydi.Ama gizli değil açık bir göndermeydi.. O noktalar içi boş anlamsız dizilişler değil elbette içi dolu noktaları vardır ömrün onların dizilişiydi... Yani çok şeyler yazıldı burda , çok kişi kırıldı , çok kişi sevindi vs. ben kişisel şiirlerin ve kişisel yorumların bu alanı kapsamasına tepkiliyim... Kendin çal kendin oyna hesabı oluyor... Yakup... Şiirlerin yazılması gereken yerleri zaten mevcut ve yorumların alacağı düzende bize sunulmuş.Bu şiirlerin yani kişisel yapıtların gösterim merkezi değil bu.Genel bir mesaj yok ise gereksizliğin daniskasıdır... Sadec işgal etme mantığıdır bu... Amacım kırmak değil... Sağlıcakla...

"Gelmeyişlerin" adlı şiir (Demet Demirhan), bir (pop) "şarkı"(sı) havasında seyrediyor. Hem dilsel hem konuyu işleme açısından böyle bir izlenim (bulgular örneklendirilebilir belki...) ne anlama geliyor, bence bunu sormak gerekir her şeyden önce. Bu soru olası şu kısmi sorulara bölünerek de ele alınabilir: - Metni üreten kişi, "şiir" kültürü ve beğenisini nereden esinlenerek bir araya getiriyor? (yanıtları öncelemek yanlış olur, ama bir olasılık Demet Demirhan genç neslin bir ferdidir, böyle bir kuşku ister istemez uyanıyor insanda, ama büsbütün yanılgı da olabilir bu!) - Türkiye'de şiir söyleminin dibinde bir tür "lirizm" egemen midir? "Lyra" (yunanca: saz aleti, şarkı söylerken eşlik eden çalgı) odaklı bir şiir geleneğinin doğal bir sonucu mudur ve bu bağlamda salt Didem'in (veya onun gibi düşünenlerin) değil de, ortak kültürün bir "tavrı" mıdır? - Sözel edebiyat ile yazınsal edebiyat arasında nasıl bir denge söz konusudur bizim kültürümüzde? Bu denge, sabit mi, yoksa dinamik ve özellikle günümüzde yeni bir gelişme ivmesi göstermekte midir? - Sözel edebiyat, daha ağırlıklı olarak "iletişimsel" kaygıdan mı beslenir? (bu bağlamda söylemin hep tekil birinci şahıstan yola çıkarak ikinci tekil şahsa yönelmesi, bu nedenle de ağırlıklı olarak "aşk" konusunun fazlasıyla ön plana çıkması, mantıklı ve yasal bir sonuç mu? Başka edebiyatlara göre, Türk edebiyatı "aşk" konusunu nedense o kadar üstte tutuyor ki, salt kişisel "aşk"tan da öte mistik ve metafiziki -kimi zaman teolojik - dinsel- bir yöne kadar gidebiliyor, örneğin Yunus Emre vb.) - "Ozan" - "şair" kavramlarının dilimizde çoğu zaman (kanımca isabetle) eşanlamlı gibi kullanılması ne anlama geliyor, eğer ozan'ı kitle önünde "şarkı söyleyen" kimse olarak, şairi ise metin üreten kişi olarak anlamlandırırsak (bu doğru bir anlamlandırma mıdır, tam kestiremiyorum, ama sanırım, böyle bir kullanım yaygın)? - Yeni "şarkı" düzenekleri (Pop veya "Arabesk" gibi) ne ölçüde şiir geleneği içinde yer alabilir (örneğin "aşıklar"ın "türkü"leri, pekala birer şiir-biçimsel örneklerdir, yani "şiir" yerine geçebiliyor, aynı şekilde Türk Sanat Müziği veya daha doğrusu "Türk Klasik Musikisi"nin sözel hacmi çok üst değerde "şiir" türünde tutulmuştur); Pop ve yeni Müzik türlerinde ama mesafe sanki uzamış gibi duruyor; yani: şiir ile şarkı sözü dengesi, şarkı sözleri lehine bozulmuşa benziyor (ama bu sadece bir izlenim, kanaat bile değil!). Bu sorular (ve olası yanıtları) göz önünde tutularak bakıldığında Demet'in şiirine, belki çok daha fazla veri ve bulguya ulaşmak mümkün olur. Kanımca, Demet'in şiir söyleme gücü, yadsınmaz, ama bu gücün hangi kanalda seyrettiği konusunda sürekli ve her adım başı bir "denetimsel mekanizma" devrede olmalı, aksi takdirde en güçlü güç bölümünü/kıvamını (kanımca) yanlış yönde işleyerek zamanla "yorulacaktır". Bu yorulmayı gizleyecek bir şey de zamanla devreye girecektir muhtemelen; o da "kasıt" olacaktır (tekniksel bilinç, tekrarlama güdüsü vs.). Demet'e ulaşabilenler ona bu hassas dönemde usulca eğilerek demeli ki: en büyük güzellik benliğimizin dokusal suskunluğudur. Ben ona bunu söylemek isterdim (fakat çok fazla maydonoz olup ön plana çıkmaktan artık ben bir hayli rahatsızım)... Sevgiler Suyel Gelmeyişlerin Yine adımlıyorum yalnızlıklarımı. Umutsuz, kaldırım taşlarını sayarak. Cılız ışıkların altında Sesin yankılanırken Dans edişlerimiz saklanıyor geceye Gülümsüyorum.... Destek arıyor bedenim Senden soğuk duvara dokunuyorum Tek sıcak şey yüzümde bir yerlerde Kaybediyorum kendimi grilerde. Ve yine bekliyorum aynı taş blokta Hiç gelmeyişlerini... Hep gelecekmişsin gibi... Yine adımlıyorum yalnızlıklarımı. Umutsuz, kaldırım taşlarını sayarak. Cılız ışıkların altında Sesin yankılanırken Dans edişlerimiz saklanıyor geceye Gülümsüyorum.... Destek arıyor bedenim Senden soğuk duvara dokunuyorum Tek sıcak şey yüzümde bir yerlerde Kaybediyorum kendimi grilerde. Ve yine bekliyorum aynı taş blokta Hiç gelmeyişlerini... Hep gelecekmişsin gibi... (Demet Demirhan)

imdat haklı sonuna kadar (sonsuza kadar değil). şiirler için ayrılan bölüm ve onlara yorumlar döşeme bölümü belli. bunun yerine burada boy göstermeyi anlamak mümkün değil. (mümkün aslında da bir süre erteliyorum)... imdat "gereksizliğin daniskasıdır" demiş. güzel tanımlama...

Karşılıklı iletişimin yararına inamadığım için genel olarak (editör veya bilenlere) soruyorum: bu odada yorum yapmak yasak ise, nispeten yeni bir üye olduğum da göz önünde tutularak bana hangi yerde nasıl davranılacağı konusunda bilgi verilsin; ben şimdiye kadar bu odadaki iletişim türü ve biçimine göre davrandım; şimdiye kadar süregeldiği şekliyle yorumlar veya "değerlendirmeler" var (önceki sayfa ve tarihlere bakınız); bu uygulama anlayışı bana yol gösterici olmuştur; öbür yandan, salt kişilerin kişisel yorumları doğrultusunda ("gereksizliğin daniskası" şeklinde olduğu gibi daha da "aşırı" değerlendirmeleri dahi kabul ediyorum, daha doğrusu anlayabilirim) davranacak kadar kendimi olgu ve nesnelerin önünde görmüyorum; kısacası: kuralları bozmadığım sürece, doğru ve değerli bulduğum şekil ve yönde foruma katkımdaki anlayışımı sürdürürüm. Sevgiler, saygılar. suyel Not: şimdiye kadarki sürede kendi katkımı sınamaya, forum içinde en yararlı olabileceğim noktaları bulmaya çalışıyor(d)um. Herkes gibi ben de yerimi bulurum, ondan sonra daha değerli, sınırlı, nispeten odaklı katkımı kimseden esirgemeyeceğim, sanırım, açıktır.

Böyle tartışmaların ortasında kalmak beni çok üzüyor ama birşeyler yazma ihtiyacı hissettim kısaca maydonoz olacağım ... Yazdığım şeylerin yorumlanması eleştirilmesi konusunda eksiklik hissettiğimi anlamışsınızdır. BU bence ortada .. Ben sadece yazıyorum ne kadar iyi ve ya kötü olduğu hakkında bir bilgim yok .. Ben buraya eklerken yanlış yaptığımı farkedemedim kusura bakmayın..Sadece birinin iyi veya kötü birşeyler yazmasını istedim korkarak... Birilerin özellikle anlayabilecek yazılarımı eleştirebilecek birilerinin birşeyler söylemesini istedim ...İzedebiyata'da bu yüzden kayıt yaptım ama maalesef çok sönük kaldığımdan olacak ki beklediğim yorum eleştiri gelmedi.. Eskiden olduğu gibi kendim okuyup kendim yazacağım derken forumlar çıktı karşıma buraya yazdım ..Beni tanımayanlar kelime dizgilerime ne der acaba diye .. Tek yorum Yakup beyden geldi... Üstelik berbatsın sen bırak bu işi gibi kelimelerle karşılaşağımı zannederken bana destekleyici açıdan yaklaşan bir eleştiri .. Bu açıdan yaklaştığımda Yakup Suphi Beye çok teşekkür etmem gerekiyor. İncelikle vakit ayırıp yorumlarını benden esirgemediği için... BUndan sonrada buraya şiir eklememeye karar verdim . Ama Yakup beyden ricam vakit ayırmak isterse bana bir şekilde ulaşması... Maalesef uğraşılarıma rağmen size ulaşabilecek bir yol bulamadım .. Sitenin zaman zaman azizliğine uğruyorum... İzedebiyatta yazar sayfam mevcut... Şimdiden teşekkürler... Ve kafa ütülediğim içinde hepinizden özür dilerim ....

Sitede kimsenin, kimseye güveni kalmadığından olmalı ki… Ama Suphi “uslu çocuğu oynamak” Bey sizin samimi eleştirileriniz yadırgandı, sanırım. Gerçi yeni olmanıza rağmen, taş çatlatırcasına iletilerinizin çokluğu ile eskilere külah attırmış olmalısınız ki, bana da eski sokak kavgalımı anımsattınız. O da çok uzun yazar, kimse yazdıklarının sonunu getirmez sayfa değiştirirdi. Ama nereden baksan ıslak bir parmak bulursun kırışmamış yapraklarda. Olsa yarına sağ veya hastalıksız çıkmaya senedimiz ki yok daha işlevsel, az alaycı tavrımızı takınır mıydık? Atilla da öldü! Can alıcı şiirlerini bıraktı ki sadece kanatlarını açmayı bekleyen kelebekler gibi renkli kitaplarda. Otuz sene sonra kütüphanelerin %79 da kapanmış olacak. Belki kalanlara girmek için kimlik soracaklar; alt mı, üst mü… Samanlık hiç seyran olmadı ki Kırık kaşağının sebebi ben Hangi pamuğun içine koyduğum fasulye Tanıdı ki beni Değil kıyıdaki ölü yosunlar Çatıdan akan damlalara bile dur demedi Kiremide sarılan Ağaç gövdesini saran masum yeşiller

Sitede kimsenin, kimseye güveni kalmadığından olmalı ki… Ama Suphi “uslu çocuğu oynamak” Bey sizin samimi eleştirileriniz yadırgandı, sanırım. Gerçi yeni olmanıza rağmen, taş çatlatırcasına iletilerinizin çokluğu ile eskilere külah attırmış olmalısınız ki, bana da eski sokak kavgalımı anımsattınız. O da çok uzun yazar, kimse yazdıklarının sonunu getirmez sayfa değiştirirdi. Ama nereden baksan ıslak bir parmak bulursun kırışmamış yapraklarda. Olsa yarına sağ veya hastalıksız çıkmaya senedimiz ki yok daha işlevsel, az alaycı tavrımızı takınır mıydık? Atilla da öldü! Can alıcı şiirlerini bıraktı ki sadece kanatlarını açmayı bekleyen kelebekler gibi renkli kitaplarda. Otuz sene sonra kütüphanelerin %79 da kapanmış olacak. Belki kalanlara girmek için kimlik soracaklar; alt mı, üst mü… Samanlık hiç seyran olmadı ki Kırık kaşağının sebebi ben Hangi pamuğun içine koyduğum fasulye Tanıdı ki beni Değil kıyıdaki ölü yosunlar Çatıdan akan damlalara bile dur demedi Kiremide sarılan Ağaç gövdesini saran masum yeşiller

Güven güvensizlik meselesi değil bu...O konuda ilk şüpheyi kendinde duy paranoyalarının haddini aştığını sende biliyorsun Nida... "Şiir Atölyesi Ruhlarını buluşturup ortak şiirlere imza atanlar... Bu odayı İzEdebiyat'ı ortak yaratıcılık kavramıyla tanıştıran dostlarımız için oluşturduk " Bu üst başlığın bir açılımı var ve benim anladığım ortak kelimesi "birden fazla kişinn oluşturduğu olguya " denir... Hal böyle iken şahsi yaratıcılığın gövde gösterisi yapılması uygun mu ? Koskoca ŞİİR bölümü varken ve İzedebiyat ' ın en çok ziyaret edilen bölümü olmasına rağmen...Kişisel şiirlerin forumda yer alması ne kadar doğru ? Yasak diye birşey yok YAKUP uygun olup - olmayan var... Ortak yaratıcılık ve kişisel ( şahsi ) yaratıcılık arasında ki farkı ben mi anlamıyorum yoksa ? Şu konuyu özellikle idrak edin ki yapılan çalışmaların karşısında değilim kesinlikle ama yerine göre uygunluğu olmalı.Şiir duracağı - durdurulacağı yeri bilmeli... Tabii ki yazan kişi de bilmeli...

Denizsiz bir alemin ölü yosunu olmak Giriftar flamalar surlarda Kemanda pelikanlar var Öleyim Beylerbeyi Palamudu kovaladığı yalan Çingene Rıza nın Sarıkanat kadar tutkuluyuz rakıya Arzumuz limonata bardağından düşmüş Dibi çay kokan ince belli keser mi bizi… Ah ulan bir karpuz vakti yapsan çıkartmanı Mangalın beşlik vaktinde Senin de yağın cız etse Salalım kürekleri denize Dalgamız olsun

Tutkun Bir Dalga anne varken yok gibi davranıyorsa nedir rüzgârda çiçek aslında zordur yolda tek başına yürümek annemi geri verin bana sevgilimi verin sakin suların pırıltısını ruhun nilüfer sevgilimi verin yeşereceğim el bebek gül bebek tüysün kayalıklarından kelebek inceliğiyle buradayım ne duruyorsunuz verin sevgilimi bütün kırıklarım bir anda silinecek güneşim doğuşunu görmeyeli yıllar oldu sağım solum sis mırıldanırsan içinden bir başkadır kar sadece sana yağar kırılmamış bir el bulabilir misin şu göğe ne renk katabilirsin sevgilimi derleyin hayatıma ucuza kaçmadan tutunacak dalı kendinde yeşerttiysen derinliğini evi bilir asalet sonra şiir sevgili… zer’e düştüm ela küreklerini usul usul çek zaman ve gün benim günüm olsun sabrıyla ahım şahım dallanıyorum kıyıda küreklerini usul usul çek zaman saçaklarında kuş çığlıkları vahşiliğiyle oyuyorum rüzgârı ne deli yürek bilyeleri zer’e düştüm ela oysa sevmek noksansız bir beladır bazen uyurum dip notlarında ıslığı uzay aslında döne öle büyür insan küreklerini usul usul çek zaman en çok neyi sever çelişki diyorum bir girdaptır sevmek duramazsın tutkun bir dalgayı örmedir sarılırsın tatlı niyetin onarır acılarını küreklerini usul usul çek zaman ve gün benim günüm olsun

Senin yazdığın bu şiir de çeviri. Yönetmeni kayıp bir filmim, figüran harfleri. Yağmura gebe bulut aş-ermesi.

sevgili nida, şiir o...o dizelerin devamını getir bence. çok iyi duruyorlar...

sevgili nida, şiir o...o dizelerin devamını getir bence. çok iyi duruyorlar... yani bu: Senin yazdığın bu şiir de çeviri. Yönetmeni kayıp bir filmim, figüran harfleri. Yağmura gebe bulut aş-ermesi.

Hangi resmimiz bizden büyük ki Beş yaşına kadar hep mumluyuz Serçe parmağım mı büyüdü ne Babam öpmez oldu Annemin gözü başparmağımda yaşlı Seninle yaşlanmak vardı Sevmediğin kuşun bıyıklarını çekiştirmesi Hiç mi kıskanacağımı düşünmedin Kaşlarını öperken o kuşun Benimsin

hayatın gizli bir melodisi saklambaç seven bir küçük çocuk şakacı bir tayfa kaybedenler gemisinde epey karanlık epey sıcak başlangıç müziği kararlı bir yağmur gücünü insanlardan alan sıcak bir bardak çay bol şekerli buyuz galiba

Dur olsaydım kasımpatı gecelerin o kadar derinine inebildin mi sevdiğin oranlara dökülemeyen güzellik sus olsaydım kasımpatı sevdiğim ıslak yollarda karanlık içinden alıp başını gitmek çocuk oyuncağı mı sanırsın dur