"Yazmak, aslında, sürekli olarak bir şeyler yazmaktan kaçınmanın en güzel yoludur." — Woody Allen"

Ah Yok Mu Bu Yürek Onu Susturamıyorum İşte.

Adını bile unutursun belki bir gün ama sevdiğini asla. Eğer gerçekten sevmişsen.

yazı resim

Kış gelmiş yine, yağıyor inceden inceye kar. Beyaz değil dediler İnandım.
Soğukta olsa hava, içime çekiyordum yavaş yavaş. İhtiyacın yok dediler. Nefes almadım.
Susmuş ellerim başımda, çökmüştüm bir köşeye usulca. Sen zaten yoksun dediler. Adımı bile unuttum.
Dünden ve senden getirdiğim ne varsa dökerken içimi teker teker. Yazma aşkını sevdaya dediler. Elime bir daha kalem almadım.
Ama sevdiğim, unut dediler seni. Bakmasa da bir kez sevdayla bana, unut dediler gözlerini.
Yapamadım, unutamadım.
Yağan kar gözümü kamaştırmaz belki. Adımı hatırlamaya çalışırken, nefes bile alamam kim bilir. Seni sevdiğimi yılların vefakar dostu bu sayfalar bile duymaz bir daha.
Ama sözüm geçmiyor. Ah yok mu bu yürek, onu susturamıyorum işte.

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Sabahı

Şermin Yaşar

Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön