Gemilerim vardı benim küçükken,
ümitlerimi kağıttan da olsa taşıdığım.
Lakin lodos vurmuş tüm limanlarımı.
Şaşkın kaptan ben, büyümüş farkında olmadan.
Eskide kalan ümitler bırakırken yerini sevdaya,
nasıl titrer bu yürek daha seni tanımadan.
Nasıl
Tanımadan da sevmek, ancak sevginin ışığında yolunu bulanlar için mutluluk verir.
