"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır, ta ki bir sonraki kahve molasına kadar." - Albert Camus"

Selim

Mendil

Yaşamın ortasında kalmış / Ne geçmişi hatırlıyor, / ne yarınlardan

Tren

Sonbahar, eylülün ikisi. İlk kez sevinçten de olsa istemeden ağlatmışım seni, beni kucağına verdiklerinde sevgili annem.

Beyaz Yıllar

Saydın mı sen hiç gökyüzündeki yıldızları tek tek. / Elinle dokunmak istedin mi

Sen Değil O

Bostancı sahilinde yapmıştım sarı sarı kumlardan ilk kalemi. Ve o gün vurmuştum kalbime düşlerimdeki krallığın kapısına

Ben

Hiç yarın olmadan geçen bir ömrün günlerini saydın mı sen? Arkana dönüp bakabileceğin geçmişin izlerini sürdün

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
Başa Dön