"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

yazı resim

Belki gözbebeklerimde biriktirdiğim,
Avuçlarıma düşmeye hazır bir Maviyim,
Parlak ve çekingen..
Belki güzelliğini unuttuğum sevgide, narin bir Pembeyim;
Kimsesiz kırılgan zamanlarda..
Bir an sessizlikte, bilinmezde beklettiğim;
Dışıma vuramadığım Kırmızıyım..
Saf Beyazım çoğu zaman, ışıkta gizlenirken huzur içinde
Yaramaz sarı ve neşeli portakal rengi.. Yaz gelince..
Eflatunum: Görünene değil, görünmeyene çalışır aklım..
Ve çığlıksız, tasasız, özgür :
Kimsenin bilmediği dehlizlerdeyim..
Karayım..

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön