"Ben yazmaya başladığımda saat ikiyi gösteriyordu. Bitirdiğimde ise hayatım." - Franz Kafka"

yazı resim

İçimde bir umuttu kavuşmak ihtimali,
Belki bir gün diyerek aldım her nefesimi...
Sen bana ödül müydün, yoksa lanetim miydin,
Atamın Yaradan'a ilk ihaneti miydin?
Efsunlu bakışlarda arayıp kanadurdum,
Alevlere garkoldum, yıllarca yanadurdum,
Zannetmiştim vahadır, koştuklarım serapmış,
Şol cibal'i mübaha sen değil ki harapmış...
Meğer gönülde sızı, daim hasretimmişsin,
Sen hayali, olmayan, kadim sevgilimmişsin!
Kanımla, ellerimle çizdiğim kağıtlara,
Sahte siluetinmiş... Ben ruhunu hapsettim...
Deliliğimi vurdum türküye, ağıtlara,
Kırmızılar ağlayıp, al kusup da kahrettim!
Gel ne olur gel artık bekletme bu garibi,
Şarka dönen yüzümün yıkılmıştır mağribi...

KİTAP İZLERİ

Nasipse Adayız

Ercan Kesal

Ercan Kesal’ın Trajikomik İktidar Oyunu: "Nasipse Adayız" Her siyasi kampanya bir absürtlükler tiyatrosudur, ancak Ercan Kesal, "Nasipse Adayız" ile bu dramanın Türkiye'ye özgü sahnesinin perdesini
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön