Ben hiç âşık olmadım İstanbul!
Balık ekmeği hiç iki söylemedim.
Yağmurda kendi başıma ıslandım hep
Martı çığlıkları fısıldandı kulağıma benim...
Ayhan Işık filmine iki bilet alamadım hiç
Ve yalnız içtim kahvemi
Boğazın en tenha yeriydi...
Benim yanıma falcı kadın uğramadı hiç.
Otobüs durağında hep yalnız bekledim
Ekmek kuyruğunda sıramı kimseye vermedim...
Çiçekçiler hiç arkamdan seslenmedi:
"Abe yengeye alasın Abi..." diye.
Kendi gölgemi gördüm hep
Bizim mahallenin ilk dönemecinde...
Kuru temizlemeciye gömleğimi hiç vermedim
Yakasında ruj lekesi var diye...
Hatta radyo-televizyondan öğrenmiştim
14 Şubat'ı bile...
Ben hiç âşık olmadım İstanbul!
Kendilerini hiç göremedi gözlerim.
Yıllardır iki kişi dertleştik durduk
Bir ben, bir de kendim...
