Her an..
Vücudumun her zerresiyle,
özlüyorum sanki seni..
“Durma.. koş yetiş ona..
gitmesine müsade etme”
desemde içimden..
ve beni dinleyip,
gitmeyeceğini de bilsem..
farkındayım
gitmen gerektiğinin..
bir alın yazısı
gibi bu ayrılışımyz..
ve tek tesellim,
avuntu saydığım..
hayali.. bir gün mutlaka
kavuşacak olduğumuzun..
Adını koyamadyğım,
bir duygusun sen..
gidişin daha da artırdı gizemini..
Havada ki oksijene
ne kadar ihtiyacım varsa..
sana iki misli ihtiyacım var
hissediyorum..
Yürürken önümü göremiyorum
hep seni gördüğümden..
herkese sen diye bakıyorum da,
sonradan farkına varıyorum
yanıldığımın..
Sen henüz okuyamadığım
kitabın sayfaları olmalısın..
veya hiç duyulmamış,
hiç anlatılamamış,
ve hiç yaşanamamış bir efsane..
Belki bir ayna gözlerin;
tüm güzelliklerinle seni yansıtan..
Doyamıyorum seni seyretmeye,
gözlerinden, ama
kıyamıyorum da gözlerine..
Çünkü bence gözlerin,
taklidi yapılamayan
birer cevher..
okundukça okunan
en hoş şiir..
çünkü gözlerin..
elimi kolumu bağlayan
gözyaşım..
