Bıçak kadar keskin yağmurlu geceler.
Sıcak ağlar soğuk yağar bulutların.
Bahçesi olur kâinatın, senle köşeler.
Hissiyatı erir sensiz kısa hayatların.
Yokluğuna alışmak ne mümkün.
Zoraki bir gülüş eğik dudaklarımda.
Gözyaşlarım bile yalnız ve sürgün.
Hakikî'dir ızdırap çatışmalarımda.
Sebebi içinde gizli derin külliyatın.
Nesebi kesik solgun düşlerimin.
Matemini yıllarca taşır firakın.
Gecesi ışık zifiri günlerimin.
Tutsak edilmiş, bir sefer vakti,
kelepçe vurulmuş duygulara.
Karar kıldı gelmeden saati,
el pençe durmuş huzuruna.
Kimsesiz sanırsın ya kendini.
Yine de yalnız değilsin.
Yaratan, tutar titrek ellerini.
İşte o an, kâinat önünde eğilsin.
Çığdır üzerine doğru gelen.
Kaçsanda kurtulamazsın tesirinden.
Doğum, bir sonun başlangıcı.
Ölüm, kurtuluş degil elinden..
