Unuttuğumuz ne kalmadı..
ve bir solukta yudumlanan,
ne hayallerimiz vardı.
Ümit ekmeğimize katık..
baharın yolu gözlenende,
insanların kaşları çatık.
Hüzün misafir gönlümüzde..
gözyaşım kalıcı da olsa,
bir beklenen var ömrümüzde.
Gözlerimiz neler görmedi..
hâlâ yankılanan bir çığlık,
uykuları henüz bölmedi.
Keşke’lerimiz vardı dünden..
ve bugün yapacaklarımız,
yarınlara itildi birden.
Gecemiz gündüzle yarışta..
bu gaflete düştük düşeli,
merdiven inişe çıkışta.
İçimizde bir sessizlik var..
suskun âh’lar demir atalı,
boşuna gemi bekliyorlar.
Merhametimize yenildik..
acımadık kendimize de,
çarklar arasında ezildik.
Bir bir kurudu güllerimiz..
dalımdan yapraklar döküldü,
tomurcuk verdi dikenimiz.
Beklentilerimiz olmasa..
bakılacak gibi değildir,
denizi yardığında âsâ.
Matemimizin ufkundayız..
dönmekte göçebe kuşları,
baharı kucaklayacağız.
