"Yazarın hayatındaki en büyük trajedi, yazdığı en iyi eserin henüz aklına gelmemiş olmasıdır." - Franz Kafka"

Bir Denizci Kayboldu Fırtınalarımda... Biraz Deliydi, Biraz da Mavi...

Söylemiştim ona aslında; Bu ışıltılı gözler Ardında fırtınalar gizler Dur ve düşün denizci.! Bu kadar uzaklaşma kıyılarından; Belki, Belki dönmek istersin geri…

yazı resim

Bir denizci geçti yüreğimden
Biraz deliydi sanki
Biraz da mavi
Denizler gibi...

Küçücüktü teknesi
Ve yıpranmıştı, eskiydi
Ama kocaman dı yüreği
Yürekliydi denizci
Sahiden yürekliydi…

Deliydi, maviydi ve asiydi
Rüzgarlar gibi, denizler gibi…
Söylemiştim ona aslında;
Bu ışıltılı gözler
Ardında fırtınalar gizler
Dur ve düşün denizci.!
Bu kadar uzaklaşma kıyılarından;
Belki,
Belki dönmek istersin geri…

Dinlemedi beni,
Dedim ya hayli asiydi "aslında deliydi"
Ama
Ama yine de cesur du denizci
Ve kocamandı sevgi dolu yüreği
Aşarım sandı fırtınalarımı
Ama yenildi…

Yine gömüldü işte
Koyu maviliklerin sessiz karanlıklarına…
Şimdi derinlikler de saklı bir istiridyenin
Sedef kaplı yüreğin de hapsolmuş
Bir inci tanesi kadar yalnız o sularda…

Oysa ne hayalleri vardı, ne umutları;
Sevgisiyle aşacaktı
Bakışlarımın ardındaki fırtınaları mı
Ve bulduğu mutluluk adasına
Ebediyen demir atacaktı…

Yanıldı bu kez
Yetmedi sevgisi, yetmedi dağ gibi yüreği…
O küçücük teknesi ve kırk yamalı yelkeniyle,
Aşamadı fırtınalı denizlerimi…

Bir denizci kayboldu fırtınalarım da,
Biraz deliydi sanki, biraz da mavi
Denizler gibi...

21.01.2007 .. DENİZCİ

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön