]
Aşk vardı deniz’de ve mutlu kahkahalar,
Neşeliydi martılar,
Mavi ve bol yıldızlıydı geceler hep,
Nasıl da güzeldi o yıllar…
İnanılmaz sarhoşluğu vardı başımızda,
Deli kavak yellerinin…
Sen' yüreğinde gizlice taşıdığın, ihanet ve bencilliği,
Düşürdün ya o mavi sulara;
İşte o günden beri martılar sessiz,
İşte o günden beri sular kirli,
İşte o günden beri meyler sarhoş etmiyor beni…
İşte o günden beri,
Dinmeyen bir kestane karası hakim bu denizler de…
Ne canlar aldı bir bilsen,
Ne ah’lar, ne feryatlar düşürdü yüreklere…
Öksüzler kaldı, yetimler kaldı geride,
Gözü yaşlı dolaşırlar, lodos vurmuş bu sahil de…
Oysa sen’
Bilirim-ki, her gece aklını başından eden,
Seni her gece yeni bir aşk’ın kucağına iten,
Tanrı tanımaz tanrıların kutsal içkisiyle,
Şen şakrak ve mutlusun o yerlerde…
İnce dudaklarında,
İhanet kızılı bir ruj vardır mutlak bilirim…
Bu dudaklardan dökülen sözcüklerin,
Kulaklara fısıldanan aşk dolu cümlelerin,
Yarın hatırlanmayacağını her buse de haykıran…
Denizci…
