Matematiğimi geliştiren öğretmenlerim değildi aslında beni bana bırakan kendimi tanımama yardımcı olan aşklarımdı profesörlerim hasret sayımlarında mal eksiği çıktığında avucuma kızılcık sopasını imzalayan. Şimdi mutlu mudurlar bilemem.
Oysa ben hala çubuk ve fasulye…
Anlam veremediğim anılarımın kızıl saç rüyalarına kızıl suç sopalarının dekor olması Oscar’da başarısız olabileceğimi öğretti bana ve artık öyle bir seviyorum ki…
Ve şimdi artık ayrılıklar makineli tüfek!!!
