Sen canımı yaktın bugün
Suskunluk basmış her yanı
Suskunluk ve yağan kar
Gök değilse de masmavi
Yine de maviydi üstü tüm yıldızların
Çok uzaklardan çınladı şarkısı rüzgarın.
Sen benim ağrım oldun bugün,
Evler sığınmış kar altına
Hepsi abanmış kışlıklarına
Derinliklerden bir minör düzen
Duyuluyordu adımlarımızda hüzün
Trenin çığlıkları geliyor uzun uzun.
Her şey çok güzeldi bugün
Metrelerce altında karın
Akşamın ateşince yumuşacık
Sen canımı yaktın bugün
Çık git! Dedin bana bugün,
Ve ben – Gittim.
25.12.1939
Not. Aynı şiirin özgür çevirisi için Sn. Ülkenur Kaynar'ın sayfasına (http://www.izedebiyat.com/yazi.asp?id=65647) bakınız. ] ]
