Sen gelene dek
Çocukça düşlerimi koydum
Karanlığın kan kokan ceplerine
Annem
Babam
Bez bebeğim
Emziğim...
Ateş toplarının vahşet rüzgarında
Savruldu ölümün kızıl koynuna
Kirpiklerim sana uyanana dek
Bir serçenin kanadında
Sustayım sus...
Barış, tut ellerimden
Güneşe bakmak
İnsan olmak
Çocuk olmak istiyorum
Gazze’nin atlasına küs uçurtmasıyım
İpim savaşın ölümlere değmiş ellerinde...
Mehtap ALTAN
