Hatırlar mısın Ayşe’m
Hasretle kavuşan aşıkları
Yaşar mısın sen de
Kol kola girdiğimiz zamanı
Ufka bakarken
Hatırlar mısın
Üşüyüp bakıştığımız suları.
Hatırlar mısın Ayşe’m
Henüz ağarmamışken saçlar
Derin çizgiler belirmeden
Sımsıcak sarışları mevsimlerin
Ayağımıza dolanan gazellerin
Yalnızlığa bürünüp
Seni anımsattığını.
Adım adım güzelleşirdi
Yürüdüğümüz kaldırımlar
Varlığınla anlam kazanırdı
Varacağımız yollar
Katığımda; dilimde; gönlümde
Ruhumda olgunlaşırken umutlar.
Farkına varmadan
Öylece dağıldı bulutlar
Geçti üzerimizden yorgun ve ıslak
Ard arda geçen yıllar,
Maziden kalan derin sancılar
Yağmurlar, dolular, fırtınalar
Hatırlar mısın
Bahçemde kuruyup kalmış güller
Yüzlerde beliren çizgiler.
Farkına varmadan
Öylece dağılıp gitti anılar
Geçip gittiler yorgun ve ıslak
Hatırlar mısın Ayşe’m
Ayazında üşüyen o adamı
Yokluğunda kavrulan, yanan, yıkılan.
