30 yıl önceydi.
Mahallenin abileri oturmuş konuşuyor . Biz misket oynamakta.
Biri çağırır :
Gel lan buraya !
koşar adım gidip abinin karşında hazzrollda duruyorum .
Soru geliyor : Ayşeyi mi seviyosun Haleyi mi ?
İroniyi seviyorum ağbi..
Şaplak kulakla yanak arasında bir yere iniyor. Gözlük bir yana ben bir yana ..
Hskktr lan . Bir daha seni takıma almam .. İroniymiş .. Ne gavur icadı çıkarıyosun velet seni .. ! O kızdan sana fayda yok oğlum .. Ayşe neyine yetmiyor . Yürü lan ! Bir daha top oynamıycan bizimle. Kovboyculuk oynamak ta yok !!
O gün bu gündür futboldan nere ben nere. Ayşe de terketti zaten . Haklıydı kız . Ayağı topa değmeyen birine sevgilimi denir?
Yıllar sonra, yerde yatan birinin üstünde uçuşup duran gazete yaprakları hatırlıyorum . Şaplakçı ağbi düşmüş kalmış. Yanında topa benzemeyen bir oyuncak . Demirden ..
Ayşe'nin abisinin elinde de aynı oyuncak . Ucundan duman çıkıyor .
Hala top oynamıyorum ben . Kovboyculuk da .
Ayşe hiç evlenmedi. Ben hiç top oynamadım . Şaplakçı ağbiyi deviren hiç bulunamadı.
Ne ironiymiş be.. Kimlerin hayatına girdi de çıkamadı ..
