.
.
yüz yumaz
ölüm bu vakitte
kırık dökük çalgıları
duyulmaz karnavalın
tekil ağlaşmalar kervanıdır gece
yelkovanın azametinde sarsılır
coşkulu davullar
ve onun korkunç senfonisi
havai fişeklerle boyar
sahte yüzünü bayramların
soytarı zamanlar sunağıdır gece
bir maskeden ötekine taşınır
boylu boyunca yollar
herhangi bir yitik zamanlar ülkesine
dönmüştür atık yüzüm
mavisi kan bürünür her notanın
yalnız mahşerimin sahrasıdır gece
kumları ağırdan daha ağır
parmak uçlarımdan geriye
uyuşuk zehri müziğin
dolar sebil gözlerime
yok yere canı çekilir suların
..
bileklerimde
pıhtısı
o bayat intiharın...
