serili kalsın gözlerimde yaktıkların
bağışladım ben ilk ateşi
mahşer kuşları sırtımda kanatlı
mesken etmiş yaslanır ömrüme
boynumda asılı gölgeleri
üşütür beni ıslaklığı suların
kaçak izmaritlerin mezarlığı
içimde bir sandal kayboldu
az önce
sustukça sönüyor bahtımın ışığı
sen konuş diyorum o yüzden
sen konuş düşlediklerimi..
kanasın varsın kavruk zemheri
bağrımda kışlasın elleri
ben bağışladım
tüm biten günleri
