"Sabahın bu kör saatinde uyanık olan tek canlı türü, ya dahi ya da delidir. Ben, henüz karar vermedim." - Mark Twain"

Kayıp

Sevmemişti beni. Ona kızamazdım. Çünkü bende sevmiyordum kendimi o sıralarda. O akşam başka biriyle gördüm onu. Yine bir şiir oluverdi o an.

yazı resim

İşte olan oldu yine.
Bugün,
Kolundaydı birinin
O giden yar.

Hani seviyordu papatya falı
Vitrinde manken cansız
Ve ben,
Öylece yolda...

Yere düşürdü çocuk
Yeni lolipop şekerini.
Hoşçakal aşkım dedi kız
Ara dedi genç adam
Öpüştüler...

Yeşil yandı birden
Kornalar saçma acele
Bir sağa kayıyor
Bir de sola çizgiler
Ve ben,
Öylece yolda...

Bar yazıyor neonda.
Umarsız motor gürültüsü.
Serseri bir karga.
Anlamayacak ne var
Yeni bir sona doğru bu gidiş...

Ay doğuyor.
Sert ayaz var.
Ellerim değil üşüyen,
Yüreğim.
Ve ben,
Öylece orda...

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön