Yürüdüm,
Hem de çok
Denize kadar...
Ağladım,
Kimse yok
Bir tek sen...
Rüzgar sarıldı
Senin yerine
Kokunu getirdi
Sesini getirdi kulağıma,
Adımı söyleyen sesini
Dinledim doyasıya...
Rüzgar:
“Git artık,
Bu kadar işte.”
Peki ya bir daha ki sefere ?
“Kimbilir. O gelir belki de
Benim yerime.”
