"Sizin için dün, benim için yarındı. Ne fark eder ki, ikisi de geçecek." – Jorge Luis Borges"

Kırmızı Kar Beyaz Şarap

Böyle zamanları seviyorum. Kendimle başbaşa kalmaya çalıştığım zamanları yani. Seni yazarken ne kadar baş başa kalabilirim ki kendimle. İşte sırf bu yüzden, bugün yağarken kırmızı kar, gömdüm seni bembeyaz karlara.

yazı resim

Beyaz İç Kırmızı Hisset!
Kırmızı şarabı içemem bilirsin.
Sarhoş olmuştum bir gece tek kadehte,
Mutluluktan mı şaraptan mı bilinmez.
İşte o günden beri;
Ne zaman yağsa kırmızı kar,
Ne zaman şarap çekse canım,
Alırım beyaz şarabımı elime,
Dayarım başımı buğulu cama,
Gelmediğin için dua ederim yağan kara.
İstanbul karlar altında yine...
Ve ben tıpkı İstanbul gibiyim;
Uzaktan güzel bir manzarayım,
Yakından,uzağı özletiyorum.
Beyaz şarap içiyorum yağan kırmızı kara inat.
Eğer yağsaydı kar bembeyaz,
Kaplasaydı sokakları kapladığı gibi ruhumu,
O zaman içerdim belki kırmızı şarabı şerefine...

Bu isyan;
Sana mı?
Kara mı?
Şaraba mı?
Hala bilmiyorum.
Kırmızı karın imkansızlığını bildiğim gibi
Seninde geri dönmeyeceğini bildiğimdendir belki.
Kırmızı kar yağıyor,
Ve ben seni
Beyaz karlara gömmeye çalışıyorum...

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön