Biz bu hikaye ile yaşam boyu onur ödülü alamayız arkadaşım.
Uzatmaya lüzum yok, kaybettik işte...
Ne şiirlerimiz şarkıya çevrildi, ne yazdıklarımız mahalle duvarlarına karalandı beyaz kireç taşlarıyla!
Hem biz zaten öylesine sevmedik mi?
Her sevişme biraz hüsran ve hiçbir sözde müsabaka üst oranla bitmiyordu.
Tek gol sonrası önümüzdeki maçlara bakacağız açıklamasında bulunmuyor mu nefs denilen hayatın forvet oyuncusu...
Ayrıca biz öylesine yaşadık geçen giden hayatı.
İnternetten sevdik ağacı, kuşu, köpeği, doğayı!
Hiç birimiz güneşin doğuşuna uzun zamandır şahitlik etmedik,
Yaşasın gecelerin sonsuz story kaydırmaları,
kahrolsun gündüz kuşağı programları ve evet direne direne kaybettik zamanı...
Biz;
Kusursuz yazılmış bir senaryonun içinde,
Yönetmenin "motor" demesiyle birlikte oluşan o sessizlikteki
ansızın caddeden geçen egzozu patlak motosikletiz!
Kestik...
Bu şiir mi?
Bu da öylesine bir şiir işte...
