"Yazmak, aslında hayatın kendisidir; sadece daha az terleriz." - Charles Bukowski"

yazı resim

Düşlerinde uyanıyor sana,
Solunca mavi.
Biliyor seni,
Biliyor bir akşamüstü geleceğini,
Biliyor Semavi.

Acının kendisiydi,
Oluk oluk vururdu rüzgar göğsüne,
Severken üşümeydi Semavi.
Hep seni bekledi.
Bilirdi bir akşamüstü geleceğini.

Özlemekti Semavi
Her şeyden önce seni
Solunca mavi,
Aklına gelirdi,
Senin bir akşamüstü geleceğin.
Umut etmekti Semavi,
Gözleriyle, yüreğiyle hissederek
Bilirdi seni,
Bilirdi geleceğini,
Solunca mavi.

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön