.
.
Sesimi aramak için çıktıg?ım yolculuklarda,
korkarak kendime yaklas¸tım.
Uzaklarda bir yerlerde bulacag?ımı sandıg?ım,
ve hep arıyorken bir s¸eyleri bas¸ka bir s¸eylerde,
ag?açlar ortasında bir parkın,
çocuk salıncaklarında buldum hayalimi.
Kendi dilsiz çocuklug?umdan geçlig?ime gülmsedim
salıncaktan inen kendime yaklas¸tıkca
annemin dilini unutmamak için
ezberledig?im sessiz türkülere dokundum
yıllarsa; dokunamayacag?ım kadar uzaktı.
Sesden sessizlig?e yalnızca zaman geçti...
Suskunlukta ararken sesimi
unutulan bir dilin söylenis¸inde buldum
susan sesleri.
Sesden sessizlig?e yalnızca rüyalar geçmeliydi
rüyalarımdan çocuk hayalime sadece birazcık
yalnızlık
Yanlızlıksa hiçbir yolun olmadıg?ı
ve herkesin kendini unuttug?u bir ormandı.
