Soğuk bir akşamın son demleriydi,prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /
Geceye uzanıyordu damlalar, hala eleleydiler..
Birşey olmayacakmış gibi gülüşüyor, ayrılmayacak gibi sevişiyorlardı. Havayı soğuk kesiyor, soğuk ise gözlerin pekiştiği yerde son buluyordu.
Tam köşedeki kasetci ordaydı her zamanki gibi, dalga sesleriyle rüzgarın uğultusuna ritm tutturuyordu ezgisi yanık, sözleri tutuk şarkılarıyla...
Sözler başka şey konuşuyordu gözlerden, dudaklar gülerken gizlenmiyordu gözbebeklerinin yaşları. Henüz gözyaşı olmamışlardı belki, sadece gözbebeklerindeydiler, bebekdiler. Çok çabuk büyüyorlardı... Yakındı gözyaşı olmaları...
Üşümenin titremeleri garip kalıyordu, korkusuzluğun bittiği yerdi orası.
Ümitler sırtından vurulacaktı az sonra mermiyi vermişlerdi ağzına, hayallerin sağ kanadındaki motor arıza yapmıştı, solundaki çok dayanmazdı, düşecekti belli ki. Kemerleri bağlamaya gerek varmıydı diye düşünmüşlerdi, uçak düştüğünde kendilerinin sağ kalması bir anlam taşıyormuydu?
İki sigaranın da ömrü bitmek üzereydi, vakit geçtikce çöküyor, yaşlanıyorlardı. Hayat ateşleri sönecekti az sonra ama rüzgar bile istemiyordu sönmelerini, zorlamıyordu onları...
İlk gün buz gibi bir havada birleşmişti önce gözler ve eller kıskanmıştı. Çok sürmemişti onların da birleşmesi...
Kurşun ateşlenmişti, çok zaman yoktu..
Önce eller ayrıldı çok yavaşca...
İkinci motor da durmuştu, az kalmıştı yere..
Islak bakışlar yanlız kalıyordu yavaş yavaş...
Saniyeler geçmek istemiyordu, rüzgar ikisinin de sırtından tüm gücüyle birbirne doğru üflüyordu,
Zaman durmak istedi,
Deniz taşmak istedi, rüzgar büyüyüp fırtına olmak istedi,yer ile bir etmeliydi gökyüzünü...
Yaşanmamalıydı bu an, yaşam bitmeliydi...
Tek bir yaşayan kalmamalıydı...
Rüzgar yanlız gözlerin ıslalıklarını dondumak istememişti, bulutlar yanlızlığına kırgınlaştı tuzlu hüzün damlalarının.
Bırakmadı yanlız,ağladı...
Hain bir kurşun öldürememişti onları belki,
Düşen uçaktan da sağ çıkacaktı bedenleri,
Felç olmuş ruhları belki asla iyileşmeyecekti,
Bulutlar ağladı, rüzgar ofladı,
Deniz kırıldı, soğuk ısındı...
Soğuk bir gecenin son demleriydi,
