Vazgeçtim yaşamaktan
Yaşamak buysa.
Titrek ışıklarında hüznün
Umudumu yitirdim .
Vazgeçtim insan olmaktan
İnsanlık buysa.
Kelimelerin ardındadır söylemim
Anlayana yüreğimce.
Dedim ya vazgeçtim.
Her ne demişsem
Ve her neyi savunmuşsam
Unut gitsin,değmem ben.
Bir kalp nelere dayanırsa
O kadar dayandım da vazgeçtim.
Hayata ve insana dair ne diyorsam
Kanma bana, yalandır.
Bir demliğin buğusunda bıraktım ben sevdayı,
Bir çocuğun uçurtmasıyla gitti
Gün be gün beslediğim hayallerim.
Tükendim, bittim, darmadağınım.
Yaşamak türküsü bitti,
Sazımın telleri kırıldı.
Vazgeçtim dedim de
İçimde bir çocuk ağladı.
Yemyeşil bir bahçe düşledim,
Nergisler vardı bahçesinde,
Bir kamelyada çay demliyordum sana.
Birden gök gürledi,
Çakan şimşek miydi bilemedim.
Yanımdaydın az önce yok oldun.
Ta uzaklarda bir dağ var,
Vazgeçtim o dağı görmekten.
Çok yakımımda bir kuyu var,
Başında bekliyorum
Bir yudum su yok...
Kuruyan kuyunun başında ,
Elimde çıkrık beklemekteyim...
Vazgeçtim sudan,
Vazgeçtim güneşten, aydan.
Herşeyden vazgeçtim de
Senden vazgeçemedim.
