"Bana bir roman yazmak için yeterli zaman verin, size dünyanın tüm uykusuzluğunu vereyim." — Virginia Woolf"

Veda Tiryakisi

yazı resim

Günün aydın olsun dün!

Biz bu gece;
bileklerimizi birbirimize sürterek kestik...
Biz bu gece seninle intihar ettik!
Biz bu gece öldük!

Gölgelerinin ellerinden tuttum soğuktu, içim sana morg!

Biz bu gece; savaşımızda melekleri kayıp verdik!
Biz bu gece; sevişirken tuz basamadık yaralı çocukluğumuza!
Ben bu gece kirpiklerimi yağmur sandım, sen sözlerini tenime çizik!

Biz bu gece seninle; aşkın ülkesindeydik!
Adressizdi sokaklar ya da vapurların boyunları kırıktı!
Yetişemedin ıslıksız harflerime!

Mor bir suskunluktu zaten yalnızlık,
gövdeme mühürlüydü kapısı!

Biz bu gece;
bileklerimizi birbirimize sürterek kestik...
Benim kuşlarım kanadı, senin gülüşün!
Bu gece; bakışların çıplak değildi öperken gözlerimden!
Çukuruna düştüm, göğsünde açılan mezarın!

İkimizin de suçu yok;
veda tiryakisiydi Tanrı!
Aşk;
koynundahükmenözürlü!

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön