Sen,
Gözyaşlarıma karıştırıp
Huşu içinde ettiğim dualarda değil;
Adıma zimmetlenmişcesine sahiplendiğim
İstanbul gecelerinde,
Şarap kokan nefesimle söylediğim
Şarkılardasın artık...
Hiç aklına geliyor mu kirpiklerim ?
Hiç beni gerçekten sevdi diyor musun ?
Sende yanıyor musun,
Vazgeçmişliğin o esmer yangınlarında ?
Maviler yerini griye bıraktı mı sende de?
Hem zaten bana kalırsa gökyüzü
Yalnızca gündüzleri mavidir.
Gece bastırınca bu kaypak şehre,
Avuçlarında kalan umut değil,
Yalnızlığın kalbidir... ]
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
