Senin ellerinden çıkmış kadar güzeldi gece
Gerdanındaki inciden kolyeler gibi duruyordu
Şehrin ışıkları
Saat şu anda bilmem kaç buçuk
Sen şu anda bilmem kaç km uzaktasın
Aslına bakarsan sen
çektiğim nikotinli nefes kadar yakındasın
Bütün estetik kaygılardan uzak yazıyorum bu satırları
Sarı saçlarını şehrin omuzlarına dökene kadar güneş
Martıların çığlıklarıyla avutacağım geceyi
Kırılmış tırnaklarla ağaç kabuklarını kazımak gibi birşey
Varlığımın yokluğuna tanık olması
Senin gözkapaklarını esir almış uykudan
Bir nebzede olsa nasiplenmeyi ne çok isterdim
Ah bir bilsen ne çok isterdim
Bütün günahların üzerini örten bu gecenin
Sabahını görmemeyi
Bir bilsen ne çok isterdim
gerçekleri en az senin kadar bilmemeyi...
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
