Gel saklan uykumda, yanmasın rengi gözlerinin. Kederin, aşkın, inancın içinde bir iz olsun bize dair!
Aşk; Yetinebilmektir yârim…
Yaralayan, kanatan, kıran yerlerde olsa da yüreğin,
bekleyebilmektir!
Gel bende saklan yine…
Dileyen dilediği dilde, dilediği gibi çağırsın seni, bırak "başka" olsun bende ismin!
Kimseler bilmese de, sen; benimle art hayata. Bırak yeni benlikler eklesin varlığına bedenim… Benden çık, bana bölün!
Yıllarını, geçmişini, en deli sevişlerini de al yanına, beni çarp onlarla... Bırak bende kalsın güzü ömrünün!
Gel kuytumda saklan bu gece, gecelerce...
Hiç korkma! Eğme başını dosta düşmana; "Yara alır mı?" diye. Sabah olsun, çek git sonra. Ardına bakma!
Aşk; gidiş yollarını bilmektir sevgili... Gideceğini bile bile sevmektir!
Öyleyse git! Korkma.
Güne karış ardımdan, benden aldıklarınla. Bedenini, kendini, sevgini yeşerttiğin Onlardan ibaret dur hayatın ortasında.
Bırak öyle izlesinler seni, bırak öyle sansınlar! Herkesin söyleyecek bir lafı var. Olsun...
Ben seni bilirim! Adına "sır" derim ömrümün bu en büyük serüveninin. Sen derdim, sen belam, sen bildiğim…
Gel saklan uykumda. Gel, bana karışsın vebası zehrinin... Gülüşüne, bakışına, sesine sevdam;
Yanmasın rengi gözlerinin!
