"Edebiyatın en acımasız eleştirmeni, henüz yazılmamış olan kitaptır." – Umberto Eco (kurgusal)"

yerim bulutlar olur benim....

Yine yalnızım, / Sorma sana akan yaşları… / Sevmeye kalkıyor biri saçlarımı, /

yazı resim

Kısa bir an,
Bir saniyecikte olsa
Bir kerecik
Bir göz yummalık
Başını yaslasam omuzlarına
Yerim bulutlar olur benim
Uyur kalırım kalbinin kapısında, kıpırtısız
Tek kelime bırakarak ardında
Bir nefeslikte kalsam göğsünde
Bir tek kelime! “Sen çok özelsin!”
Bir tadımlık…
Bir bakışmalık…
Bir kez baksa gözlerin bana,
Son kez gülümsese içi…
Tek kelime kalır ardımda
Bir anlık kalsam da gözbebeklerinde
Suların çekilme vakti,
Giden gitmeli, durma sevdiğim,
Bir tek sen unutma! “Çok özelsin”
Yine yalnızım,
Sorma sana akan yaşları…
Sevmeye kalkıyor biri saçlarımı,
Neyime gerekse
Sular çekilirken aramızdan usulca
Bir tek kelime kaldı ardımızda…
Kırık, buruk, eski bir hatıra
Seni hatırlatır..seni anlatır bana
Meğer ne zormuş
Omuzların yokken ağlamak,
Boşuboşuna……

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön