"Yazdıklarımı okumayan dostlarımın, beni olduğumdan daha zeki sanmaları ne büyük bir lütuf." — Dorothy Parker"

yazı resim

rahatsız mı oldun, gözlerim gözlerine değince
farz et ki ben yokum, sana bakmıyorum
ruhun mu darlandı,
baktığından beri ben bir ruhum...
yok say beni hadi, ne olacak!..
zaten bir sivrisinekten az çıkar sesim,
bir hayaletten bile solgun görünür bedenim(!)
ne tıkamaya gerek var kulağını,
ne kapamaya gözlerini
sadece umursama...
iyidir umursamamak(!), acı çekmezin...
acı çekmek istemiyorsan yok say beni
sil sendeki bütün izlerimi,
anı diye birşey kalmasın...
sil hafızanı, aklın çekmişe takılmasın...
ve yok say beni...
zaten ben yokum, görmüyor musun
hiç kimse ile konuşuyorsun şuan,
etrafında insanlar sana bakıyor
'deli mi bu' diyor!..
haydi dön hayatına geri ve yok say beni...
zaten ben yokum, sana bakmıyorum
konuşmuyorum, görünmüyorum...
bir oyunum aslında ben aklının sana oynadığı
sen sevilmek istiyorsun güzel kız;
ben de seni seviyorum!....

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Sabahı

Şermin Yaşar

Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön