"Sabahın bu kör saatinde uyanık olan tek canlı türü, ya dahi ya da delidir. Ben, henüz karar vermedim." - Mark Twain"
"Sabahın bu kör saatinde uyanık olan tek canlı türü, ya dahi ya da delidir. Ben, henüz karar vermedim." - Mark Twain"
aslolanın hikâyenin içinden geçmek değil, hikâyenin kendisi olmak olduğunu bilmenin de mutlu olmakla ilgisini unutmamak gerek… hikâyelerimizin herhangi bir yerine öylesine kondurabildiğimiz çocuk gülüşlerindeki masumiyetlerin ya da çıkarsız paylaşımlardaki samimiyetin sayısının çokluğu, hayatlarımızın güzel geçtiğinin işareti sayılmalı… insanın geçmişine yaptığı yolculukların durak yerleri kuşkusuz 'iz' bırakan anılarla ilgili…
ben mi… adım ismail…( beni bugün vurdu, kimliği belirsiz faşist bir kurşun… )
dün ilk kez bir kızı öptüm… dudaklarım hâlâ yanıyor… dudaklarımdan kuşlar uçtu… dudaklardan kuşların uçacağını siz bilmezsiniz, görmediniz ki… ben gördüm… sokakların hepsi yeni dökülmüş asfalt gibi dümdüz oldu… ayaklarım yere değmedi dünden
yağmur gecenin içine çisiltili hıçkırıklar bırakıyor… çok uzaklardan gelen bir ezgi karışıyor yağmura yakalanan son otobüsün homurtusuna… birkaç yarasa saçak altlarında ömürlerini törpülemekle meşgul… ben senin olmazlığında kapı gıcırtılarına tutunuyorum hep… rüzgâr, nemli soğuklar üfürüyor kapı altlarından ve göğsümde o iflah olmaz sancı yine… sensizliğin sancısı…
hiçbir coğrafyada/ / nadasa bırakılacak kadar/ / uzun zamanı yok/
Aşka eşkıya çocukların hayatla hiç örtüşmediği kadar sahici yarınsızlıklarına kırptığım ergen yıldızlardan dökülen sağanaksız pırıltıların, bıyıkları yeni terlemiş acemi çocukluğumun ergenlik sivilceleriyle cebelleşmesinden daha acıydı uzaklardan gelen ölüm haberleri.
UNTMAK, İHANETİDİR İNSANIN KENDİSİNE / akdeniz : / mavinin çılgın
uzaklardan geldim, çok uzaklardan… zamanın ötesinden… dağların ötesinden… umudun donduğu yerden gelip oturdum kıyıcığına… ilk şimdi görüyorum denizi… denizin mavisinde ışıldayan güneşi ilk… eksiklerimle geldim yanına, biriktiremediklerimle…
Kırmızı bir hikâyede nar tanelerinin işi vardır mutlaka / Kaçgöç zamanlarında ay ışığı
Yazmak için yaşamıyorum.
AYHAN SÖNMEZ
Ordu’nun Ünye ilçesinde doğdu(1964). İlk, orta ve lise öğrenimini Ünye’de tamamladı. 19 Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi(1986).
Değişik şehirlerde edebiyat öğretmeni olarak çalıştı. Antalya’da yaşıyor. Antalya Sanatçılar Derneği (ANSAN) üyesi.
Yayımlanmış iki kitabı var:
Aşk ki Toplamıdır Hayatın ( Elifba ) – S’imge Akdeniz Yayınları (2006) – Şiir
O Güzel İnsanlar – Kanguru Yayınları (2008) – Anlatı
Antalya
Şiir, deneme, öykü, anlatı
Okuduğum bütün iyi yazarlar ve şairler.
Nazım Hikmet, Yaşar Kemal, Hasan Ali Toptaş, Orhan Pamuk vb.
Melisa Kesmez
