"Bana ev hikayesinden söz açmayýn. Artýk benim oraya gideceðim yok!" Fuzuli, Leyla ile Mecnun |
![]() |
|
||||||||||
|
![]() Koray, yaratma gücüne sahip olduðunu biliyordu. Her zaman hayal ettiði þeyleri gerçeðe dönüþtürebiliyordu. Ama bunu yaparken çok dikkatli olmasý gerektiðini de biliyordu. Çünkü yarattýðý þeyler sadece kendisini deðil, çevresindeki herkesi de etkiliyordu. Bazý insanlar onun yaratýcýlýðýndan korkuyor, bazýlarý ise ondan faydalanmaya çalýþýyordu. Koray, yaratma gücünü sadece iyi amaçlar için kullanmak istiyordu. Daha iyi bir dünya, daha iyi bir gerçeklik yaratmak istiyordu. Bir gün, Koray’ýn hayatý deðiþti. Bir kitapçýda gezinirken, ilginç bir kitap buldu. Kitabýn adý "Yaratýcýlar"dý. Kitabýn kapaðýnda, renkli ýþýklarla çevrili bir el vardý. Koray, kitabý eline aldý ve arka kapaðýný okudu: “Bu kitap, yaratma gücüne sahip olanlarýn hikayesini anlatýyor. Bu insanlar, kendilerini gerçeði arayanlar olarak deðil, daha iyi bir gerçeklik yaratanlar olarak görüyorlar. Bu insanlar, inançlarýyla ve teslimiyetleriyle, hayal ettikleri þeyleri deneyimliyorlar. Ve bu insanlar, yalnýz deðiller. Bu zamanda, tüm insanlýk için daha iyi bir gelecek için onlarla birlikte çalýþan birçok ortak yaratýcýlarý var.” Koray, kitabý satýn aldý ve eve gitti. Kitabý okumaya baþladýðýnda, kendisini kitabýn içinde buldu. Kitapta anlatýlan yaratýcýlarla tanýþtý. Onlarýn adlarý Ayça, Barýþ, Ceren ve Deniz’di. Onlar da Koray gibi yaratma gücüne sahiptiler ve bunu iyilik için kullanýyorlardý. Koray, kitabýn sonuna geldiðinde, büyük bir sürprizle karþýlaþtý. Kitapta yazan son cümle þöyleydi: “Sen de bir yaratýcýsýn Koray. Ve biz seni bekliyoruz.” Koray, þaþkýnlýk içinde kitabý kapattý ve etrafýna baktý. O anda, kapýsý çaldý. Koray, kapýyý açtýðýnda, karþýsýnda kitaptaki dört yaratýcýyý gördü. “Gel Koray,” dedi Ayça gülümseyerek. “Seninle tanýþmak için sabýrsýzlanýyoruz.” Koray, onlara katýlmak üzere kapýsýndan çýkarken, elindeki kitaba baktý ve gülümsedi. “Bu da benim yarattýðým bir gerçeklik,” dedi kendi kendine. Ve yeni macerasýna baþladý. Yaratýcýlar - Bölüm 2 Koray, Ayça, Barýþ, Ceren ve Deniz ile birlikte kitaptan çýktý. Onlar, Koray’ý yaratýcýlar topluluðuna götürmek istiyorlardý. Yaratýcýlar topluluðu, yaratma gücüne sahip olanlarýn bir araya geldiði ve birlikte çalýþtýðý gizli bir yerdi. Bu yer, Koray’ýn yaþadýðý dünyadan farklý bir boyutta bulunuyordu. Bu boyuta geçmek için, yaratýcýlarýn özel bir anahtara ihtiyacý vardý. Bu anahtar, kitaptý. “Kitap, sadece yaratma gücüne sahip olanlarýn görebileceði bir þekilde gizlenmiþ,” dedi Barýþ. “Biz de seni bulmak için kitabý takip ettik.” “Kitapta yazan her þey gerçek mi?” diye sordu Koray. “Evet, ama sadece bizim gerçeðimiz,” dedi Ceren. “Her yaratýcýnýn kendi gerçeði vardýr. Ve biz, bu gerçekleri birleþtirerek daha büyük bir gerçeklik yaratýyoruz.” “Peki bu gerçekliði neden yaratýyorsunuz?” diye sordu Koray. “Daha iyi bir dünya için,” dedi Deniz. “Bizim yaþadýðýmýz dünya, çok fazla sorunla karþý karþýya. Savaþlar, hastalýklar, yoksulluk, adaletsizlik… Biz bunlarý deðiþtirmek istiyoruz. Ve bunu yapmanýn tek yolu, yeni bir gerçeklik yaratmak.” “Yeni bir gerçeklik nasýl yaratýlýr?” diye sordu Koray. “Bunu sana toplulukta göstereceðiz,” dedi Ayça. “Ama önce oraya gitmemiz lazým.” Koray ve diðerleri, kitabý elinde tutan Ayça’nýn peþinden gittiler. Bir süre yürüdükten sonra, bir duvarýn önünde durdular. “Buradayýz,” dedi Ayça. Koray, duvara baktý. Duvarýn üzerinde hiçbir þey yoktu. “Burasý neresi?” diye sordu Koray. “Bu, boyutlar arasý geçit,” dedi Ayça. “Kitabý duvara tutarsam, bizi yaratýcýlar topluluðunun olduðu boyuta götürecek.” Ayça, kitabý duvara tuttu. Duvarýn üzerinde renkli ýþýklar belirdi. Iþýklar, kitabýn kapaðýndaki el þeklini oluþturdu. “Gel Koray,” dedi Ayça. “Seninle tanýþmak için sabýrsýzlanan birçok yaratýcý var.” Ayça, elini uzattý ve Koray’ýn elini tuttu. Diðerleri de onlara katýldý. Hep birlikte duvardaki ele doðru ilerlediler. Ve yeni gerçekliðe adým attýlar. Yaratýcýlar - Bölüm 3 Koray ve diðerleri, yeni gerçekliðe adým attýklarýnda, kendilerini büyük bir bahçenin içinde buldular. Bahçe, renkli çiçekler, aðaçlar ve hayvanlarla doluydu. Bahçenin ortasýnda, yuvarlak bir yapý vardý. Yapý, camdan yapýlmýþ gibiydi ve içinde ýþýklar yanýp sönüyordu. “Bu neresi?” diye sordu Koray. “Bu, yaratýcýlar topluluðunun merkezi,” dedi Ayça. “Burada, yaratma gücümüzü kullanarak yeni gerçeklikler yaratýyoruz.” “Nasýl yani?” diye sordu Koray. “Bunu sana içeride göstereceðiz,” dedi Ayça. Koray ve diðerleri, yapýya doðru yürüdüler. Yapýnýn kapýsýna geldiklerinde, kapý kendiliðinden açýldý. Ýçeri girdiklerinde, Koray büyük bir þaþkýnlýk yaþadý. Yapýnýn içi, dev bir kubbe gibiydi. Kubbenin duvarlarý ve tavaný, farklý renklerde ýþýklarla kaplýydý. Iþýklar, sürekli olarak þekil deðiþtiriyor ve farklý görüntüler oluþturuyordu. Koray, ýþýklarýn arasýnda daðlar, denizler, ormanlar, þehirler, gezegenler ve daha birçok þey gördü. “Bu ne?” diye sordu Koray. “Bu, yaratýcýlarýn eserleri,” dedi Deniz. “Burada, hayal ettikleri þeyleri ýþýkla yansýtýyorlar.” “Yani bunlar gerçek deðil mi?” diye sordu Koray. “Þimdilik deðil,” dedi Deniz. “Ama gerçek olabilirler.” “Nasýl olur?” diye sordu Koray. “Bunu sana göstermek için buraya geldik,” dedi Deniz. Deniz, Koray’ý kubbenin ortasýna götürdü. Orada, büyük bir masa vardý. Masanýn üzerinde, bir bilgisayar ekraný ve bir klavye vardý. “Bu ne?” diye sordu Koray. “Bu, yaratma makinesi,” dedi Deniz. “Bu makine sayesinde, hayal ettiklerimizi gerçeðe dönüþtürüyoruz.” “Nasýl yapýyorsunuz?” diye sordu Koray. “Bunu sana göstermek için buraya geldik,” dedi Deniz. Deniz, klavyeye dokundu ve ekranda bir yazý belirdi: "Yeni bir gerçeklik yaratmak için aþaðýdaki adýmlarý izleyin: 1. Gerçekliðin adýný girin. 2. Gerçekliðin özelliklerini belirleyin. 3. Gerçekliði onaylayýn. 4. Gerçekliði deneyimleyin." Deniz, Koray’a baktý ve gülümsedi. “Hazýr mýsýn?” diye sordu. Koray, heyecanla baþýný salladý. “Evet,” dedi. Ve yeni gerçekliklerini yaratmaya baþladýlar. Yaratýcýlar - Bölüm 4 Koray ve Deniz, yaratma makinesinin baþýnda oturdular. Koray, klavyeye dokundu ve ekrana bir gerçeklik adý yazdý: “Yeþil Dünya” Deniz, Koray’a baktý ve onayladý. “Ýyi bir seçim,” dedi. “Peki, bu gerçekliðin özellikleri neler olacak?” Koray, düþündü ve ekrana yazmaya baþladý: “Bu gerçeklikte, doða ile uyum içinde yaþayan insanlar var. Bu insanlar, doðayý koruyor ve saygý duyuyorlar. Bu insanlar, barýþçýl ve mutlular. Bu insanlar, yaratma gücüne sahipler ve bunu iyilik için kullanýyorlar.” Deniz, Koray’ýn yazdýklarýný okudu ve gülümsedi. “Çok güzel,” dedi. “Bu gerçekliði onaylýyor musun?” Koray, ekranda beliren onay butonuna bastý. “Evet,” dedi. Ekranda yeni bir yazý belirdi: “Gerçekliðiniz yaratýlýyor. Lütfen bekleyin.” Koray ve Deniz, heyecanla beklediler. Bir süre sonra, ekranda yeni bir yazý belirdi: “Gerçekliðiniz hazýr. Deneyimlemek ister misiniz?” Koray ve Deniz, birbirlerine baktýlar ve gülümsediler. “Evet,” dediler. Ekranda yeni bir yazý belirdi: “Gerçekliðinize hoþ geldiniz. Lütfen kubbenin çýkýþýna gidin.” Koray ve Deniz, kalktýlar ve kubbenin çýkýþýna doðru yürüdüler. Çýkýþa geldiklerinde, kapý kendiliðinden açýldý. Dýþarý çýktýklarýnda, kendilerini yeþil bir dünyada buldular. Gökyüzü maviydi, güneþ parlak parlýyordu. Çevrelerinde çiçekler, aðaçlar ve hayvanlar vardý. Uzakta, renkli evlerden oluþan bir köy görüyorlardý. Köyden gelen insanlar, onlarý gördüklerinde sevinçle koþtular. “Merhaba,” dedi bir kadýn gülümseyerek. “Siz yaratýcýlar mýsýnýz?” “Evet,” dedi Deniz. “O zaman çok teþekkürler,” dedi kadýn. “Bu harika bir dünya yarattýnýz.” Kadýn, onlara sarýldý. Diðer insanlar da onlara teþekkür ettiler. Koray ve Deniz, þaþkýn ama mutlu bir þekilde etrafa baktýlar. “Bu inanýlmaz,” dedi Koray. “Bu senin eserin,” dedi Deniz. Ve yeni gerçekliklerini deneyimlemeye baþladýlar. Yaratýcýlar - Bölüm 5 Koray ve Deniz, yeþil dünyada bir süre kaldýlar. Bu dünyadaki insanlarla arkadaþ oldular. Onlara yaratma gücü hakkýnda bilgi verdiler. Onlara nasýl daha iyi bir yaþam sürdürebileceklerini öðrettiler. Ve onlardan da çok þey öðrendiler. Bu dünyada, Koray ve Deniz çok mutluydular. Ama bir gün, bir þey oldu. Koray, köyde gezinirken, bir ses duydu. Sesi takip etti ve bir aðacýn arkasýnda gizlenmiþ bir radyo buldu. Radyodan gelen ses, Koray’ýn yaþadýðý eski dünyadan haberler veriyordu. Koray, radyoyu dinledi ve dehþete düþtü. Radyoda, eski dünyada büyük bir savaþ çýktýðý söyleniyordu. Ülkeler birbirlerine saldýrýyor, insanlar ölüyor, doða tahrip oluyordu. Radyoda, bu savaþýn sonunun gelmediði ve insanlýðýn yok olma tehlikesiyle karþý karþýya olduðu söyleniyordu. Koray, radyoyu kapattý ve koþarak Deniz’i buldu. “Deniz, gel,” dedi. “Sana bir þey göstermem lazým.” Deniz, Koray’ýn telaþýný görünce endiþelendi. “Ne oldu?” diye sordu. “Sonra anlatýrým,” dedi Koray. “Þimdi gel.” Koray, Deniz’i radyonun olduðu yere götürdü. Radyoyu açtý ve Deniz’e dinletti. Deniz de Koray gibi þok oldu. “Bu ne?” diye sordu. “Bu, bizim eski dünyamýz,” dedi Koray. “Orada büyük bir savaþ var.” “Ne yapacaðýz?” diye sordu Deniz. “Oraya gitmeliyiz,” dedi Koray. “Belki yardým edebiliriz.” “Ama burasý çok güzel,” dedi Deniz. “Burada mutluyuz.” “Biliyorum,” dedi Koray. “Ama oradaki insanlar da bizim gibi. Onlarý kaderlerine terk edemeyiz.” Deniz, Koray’ýn gözlerine baktý ve karar verdi. “Peki,” dedi. “O zaman gidelim.” Koray ve Deniz, el ele tutuþarak köye döndüler. Köydeki insanlara veda ettiler. Onlara teþekkür ettiler. Ve onlara geri döneceklerine söz verdiler. Sonra, kitabý aldýlar ve kubbenin içine girdiler. Kitabý yaratma makinesine koydular ve ekrana dokundular. Ekranda yeni bir yazý belirdi: “Gerçekliðinizden ayrýlmak istiyor musunuz?” Koray ve Deniz, birbirlerine baktýlar ve gülümsediler. “Evet,” dediler. Ekranda yeni bir yazý belirdi: “Gerçekliðinizden ayrýlýyorsunuz. Lütfen bekleyin.” Koray ve Deniz, beklediler. Bir süre sonra, ekranda yeni bir yazý belirdi: “Gerçekliðinizden ayrýldýnýz. Eski gerçeðinize hoþ geldiniz.” Koray ve Deniz, kalktýlar ve kubbenin çýkýþýna doðru yürüdüler. Çýkýþa geldiklerinde, kapý kendiliðinden açýldý. Dýþarý çýktýklarýnda, kendilerini eski dünyada buldular. Gökyüzü griydi, güneþ soluk parlýyordu. Çevrelerinde duman, ateþ ve yýkým vardý. Uzakta, patlamalar ve silah sesleri duyuluyordu. Koray ve Deniz, üzgün ama kararlý bir þekilde etrafa baktýlar. “Bu bizim eserimiz,” dedi Koray. “Ve bunu deðiþtirmek de bizim görevimiz,” dedi Deniz. Ve yeni maceralarýna baþladýlar.
ÝzEdebiyat yazarý olarak seçeceðiniz yazýlarý kendi kiþisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluþturmak için burayý týklayýn.
|
|
![]() | Þiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleþtiri | Ýnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babýali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratýcý Yazarlýk | Katýlým | Ýletiþim | Yasallýk | Saklýlýk & Gizlilik | Yayýn Ýlkeleri | ÝzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Giriþi | |
Book Cover Zone
Premade Book Covers
ÝzEdebiyat bir Ýzlenim Yapým sitesidir. © Ýzlenim
Yapým, 2023 | © Yaver ARANCIOÐLU, 2023
ÝzEdebiyat'da yayýnlanan bütün yazýlar, telif haklarý yasalarýnca korunmaktadýr. Tümü yazarlarýnýn ya da telif hakký sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadýr. Yazarlarýn ya da telif hakký sahiplerinin izni olmaksýzýn sitede yer alan metinlerin -kýsa alýntý ve tanýtýmlar dýþýnda- herhangi bir biçimde basýlmasý/yayýnlanmasý kesinlikle yasaktýr. Ayrýntýlý bilgi icin Yasallýk bölümüne bkz. |