..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bir kimse, neden oltasını, içinde tek bir balık olmadığını bildiği bir göle sarkıtır? -Adalet Ağaoğlu
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Gülmece (Mizah) > Ahmet Zeytinci




22 Ağustos 2020
Vinç Operatörü  
Ahmet Zeytinci
İşte böyle eve yorgun argın geldiğim günlerden biriydi. Hemen ellerimi yıkayıp sofraya oturuverdim. Hanımda bir güzel yemekler yapmış ki tam ağzıma layık. Erkeğin kalbine giden yolun midesinden geçtiğini ta başından beri tam tekmil bilir bizim hatun. Bir güzel biber dolması, öncesinde tabi ki çorbamız mutlaka vardır. Biraz salata yanında yoğurdu da çok severim, yemedim mi duramam, bizim sofranın olmazsa olmazlarındandır, biz Türklerin yegâne icatlarından yoğurt. Bir de kötü huyum var çabuk yiyorum ve de hemen kalkıyorum sofradan, kurumaya da kurusun o huyum. Adım Hıdır elimden gelen budur işte ne yapalım...


:ABD:
Akşam işten eve haliyle yorgun argın geliyor insan. Hem bedenen hem de kafa olarak çalışıyorsanız adına KOBİ de denen küçük bir işletme sahibiyseniz eğer illa ki yorgunluğunuz oluyor. İşletmelerin ve küçük işletme sahiplerinin ekonomik olarak halleri de ortada. Bu devirde çok güçlü sermaye yapınız yoksa ne uzarsınız, ne de kısalırsınız. Geri gitmeseniz bile ancak kendinizi geçindirirsiniz. Başka bir deyişle ticaret sizi ne oldurur ne de öldürür. İki arada bir derede kâh mutlu kâh umutlu hayatınızı devam ettirmeye, çocuklarınıza helal lokma yedirmeye var gücünüz ile çabalarsınız...


İşte böyle eve yorgun argın geldiğim günlerden biriydi. Hemen ellerimi yıkayıp sofraya oturuverdim. Hanımda bir güzel yemekler yapmış ki tam ağzıma layık. Erkeğin kalbine giden yolun midesinden geçtiğini ta başından beri tam tekmil bilir bizim hatun. Bir güzel biber dolması, öncesinde tabi ki çorbamız mutlaka vardır. Biraz salata yanında yoğurdu da çok severim, yemedim mi duramam, bizim sofranın olmazsa olmazlarındandır, biz Türklerin yegâne icatlarından yoğurt. Bir de kötü huyum var çabuk yiyorum ve de hemen kalkıyorum sofradan, kurumaya da kurusun o huyum. Adım Hıdır elimden gelen budur işte ne yapalım...


Sonrasında tabi ki televizyon faslı, bir çok Türk Ailesinin yaptığı gibi. Yarım saat geçer ya da geçmez, yemekte tükettiğim yoğurdun da naçizane katkısı ile göz kapaklarım bu gün git yarın gel, yani kapalı konumuna yavaş yavaş gelir. Balıklama giriyorum rüya imparatorluğunun sınırlarına... Rüya İmparatorundan izin bile almadan. Eski dostumdur da Rüya İmparatoru...


O da ne bir anda devasa bir vinç'in en tepesindeyim. Bu öyle yüksek bir vinç ki sadece bulunduğum yeri değil bir ucundan bir ucuna, hani o meşhur söylem ile Edirne'den Ardahan'a kadar bütün ülkeyi görüyorum neredeyse. Şu salakça espriyi yapmamam lazım. ''Ben aslında kamyonu kullanıyordum Leonardo da Vinci'' Hayır, hayır yapmayacağım böyle bir espri hiç zorlamayın benim vinci kullanan benim Leonardo değil...


Neyse vinci çalıştırmaya başladım. Başladım başlamasına da birilerini bir yerlerden alıp başka yerlere nakletmem gerekecek rüyada ki amirlerim öyle buyuruyorlar. Rüya Kitabının kesin kuralıdır. On sekizinci madde der ki ''Rüyada isen eğer rüya amirlerinin söylediklerinden kesinlikle çıkmayacaksın.'' Gelelim tekrar rüyada kaldığımız yere. Vincin Kulesi hızla dönüyor. Taşları tuğlaları alıyorum hoop okulsuz köylerin arazilerine hemencecik bırakıyorum. Çocuklar ve anneleri, babaları ta oradan bana alkış yapıyorlar, tebessüm ediyorlar. Vincin tepesinden onlara el sallıyorum, öpücük gönderiyorum. Sonra yönümü başka tarafa çeviriyorum. Bakıyorum yıkılmış gecekondular ve yerine yapılacak yeni yeni konutlar. Güzel evlerde oturmak bütün vatandaşlarımızın hakkıdır diye düşünüyorum. Ta başkentte ki vinçten Kayseri de ki Malatya da ki vatandaşlara malzemeler gönderiyorum. Kiremitler, çimentolar, kumlar, inşaat demirleri... Gözlerinde parıltılar ve mutluluklar görüyorum ne güzel. Rüyam son hızla devam ediyor. Güneydoğuda ki köy okullarına Vinç'im ile defter, kalem, silgi, kitap ve bilumum okul malzemelerini gönderiyorum. Çocuklar neşe içinde şarkı söylüyorlar. Terör mağduru insanların gözlerinden mutluluk gözyaşları akıyor. Aşağıdan yine el sallıyorlar bana.


Biraz yorulmuşum vincin tepesinde dinleniyorum. Sonra tekrar hummalı bir çalışma başlıyor. Üff, ne de uzun sürdü bu rüya diye aklımdan da geçmiyor değil hani. Vinç im başkentte dolanıyor, şehrin estetiğini bozan bütün yapıları yıkmaya niyetliyim. O dağların tepesine bir günde dikilen gecekonduları en başta. Ha bir de ceza evlerini yıkmam lazım kökünden hem de. O arada rüyama yandan bir dış ses müdahale ediyor. '' Tamam, ceza evlerini yıkalım amma daha öncesinde eğitimi öğretimi geliştirip yüzlerce kütüphane, okul açmalı, kitap dağıtmalı ve de insanlarımızı en küçüğünden en büyüğüne kadar eğitmeliyiz. Çünkü her kütüphane bir hapishane kapatır. Eğitim sistemi ile de zırt pırt oynanmamalı.'' Dış sesin bütün söyledikleri kulaklarımda çınlıyor ve ona tepeden tırnağa hak veriyorum...


Bir ara şu işe yaramayan vatandaşları koltukları ile beraber alsam ve ülke sınırlarının dışına çıkarsam diyorum. Önce genel müdürlerden başlamalı işe. Üç beş tane genel müdürü tepeden vincim ile alıp işe yaramaz alet edevatın konulduğu depolara gönderiyorum. Alt kademedekiler bir seviniyor bir seviniyor, bana dualar ediyorlar. Daha sonra dalkavukluk yapan bir sürü devlet memurunu bir şekilde vincim ile yakalayıp ülke sınırları dışına çıkarmak hayli zamanımı alıyor. Sırada çalışmayan belediye başkanları ve diğer devlet yöneticileri var. Onlarda vincimin kıskacından kurtulamayacaklar. Onları da bir şekilde komşu ülkelere postalıyorum. Bir büyük koltukta oturan muhterem bir şahıs gözüme ilişiyor. Üstten kancayı takıyorum koltuğuna ama bir türlü gelmiyor. Hayret Vinç'imin şimdiye kadar kaldıramadığı hiç bir cisim, ağırlık olamamıştı. Bir daha bir daha deniyorum boşuna. Kancayı adamın ceketine takıyorum o da gelmiyor bir türlü. Uzaktan dürbün ile bakıyorum adamın masasının üstünde ismi yazıyor. Yazıyı yakınlaştırıyorum kendime, biraz daha yaklaştırıyorum. Filan Fişmankes Bakanı Sulhettin Doğrusöyler yazıyor. Masanın sağ tarafına baktığımda ucu açılmış ve kokusu ta yukarılara kadar gelen kocaman bir tüpte Japon Yapıştırıcısı olduğunu görüyorum. Vinci mi yukarı doğru çekerken şekerleme vaziyetinden de göz açık vaziyete yavaşça geçiş yapıyorum. Nasıl bir rüyaydı bu ya, keşke gerçek olsa bu rüyada gördüklerim diye içimden geçmiyor değil hani...



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın gülmece (mizah) kümesinde bulunan diğer yazıları...
Sosyal Medya Kimlere Faydalı
Dudaklarımın Onun İle İlk Buluşması Muhteşemdi
Ben Bir 444 Uzmanıyım Bundan Sonra
Ultra Bir Mirima
Kâhya
Ayıcı
Oğlum Ne Yaşarsak Kar
Kararlıyım Yarın Diyete Başlıyorum
Selamın Manitu
Bakanlar Kurulu

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Ay Em Ef Biraderler
Ben de Saadet Zinciri Kuruyorum
Limited Şirket Ortağı Bile Değiliz Abi Ne Stratejik Ortağı
İnsanlık İçin Küçük Sizin İçin Büyük Bir Adım
Emrin Olur
Maaşını Soruyorum Söylemiyor
Serbest Meslek
Enflasyonun Düşmesi Bana Hiç Yaramadı

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Daha da Aydınlık Olacaktı Oysa [Şiir]
Ey Arkadaşım [Şiir]
Bir Kere Karar Verseniz İyi İnsan Olmaya [Şiir]
Dön Bize Karabağ'ım [Şiir]
Bu Gün Kokladınız mı Bir Çiçeği [Şiir]
Her Şeyin Bedelini Ödemeli Şairler [Şiir]
Göklerine Baktığım Ülkelerin Tadı Yok [Şiir]
Doların Kirli Elleri [Şiir]
Ülkesi İçin Yaşıyorsa Bir Şair [Şiir]
Kuzeyliyiz Biz [Şiir]


Ahmet Zeytinci kimdir?

1961 Ankara'da başlayıp devam eden bir hayat. İlk ortaokul, lise ve iki yıllık bir üniversite deneyimi, ticaret hayatı Ankara'da iki tane aslan gibi evlat biri dişi biri erkek aslan olmak üzere hayat mutlu bir şekilde akıp gidiyor. Biraz şiir, biraz öykü ve denemelerin sıcaklığında. . .

Etkilendiği Yazarlar:
Nazım Hikmet, Aziz Nesin, Erich Fromm


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Ahmet Zeytinci, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.