..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Prensiplerden hoşlanmam. Önyargıları yeğlerim. Daha içtenler. -Oscar Wilde
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Şiir > Yaşam > Aysel Denizeri




23 Şubat 2002
Şu Ölüm OLmasa  
Aysel Denizeri

:ACHE:
Ne güzel günlerdir onlar
İnsan doğar gözünü açar
Birden aydınlığı görür şaşar
Her şeyden habersizdir o zaman
Aslında o ilk adımı atmıştır
Daha o gün doğduğundan
Ölüme doğru yolculuğundan
          
Yeni dünya onun için tozpembe
Sevinçten çırpınır yaşıyor diye
Ana kucağında sıcaktır hayat
Göğsüne kapanıp süt emiyor diye
Her gün yeni bir adım atar ileriye
O hiç farkında olmadan geçer günler
İnsan sevinir büyüyor diye
Ölüm sevinir her gün adım adım
Biraz daha ona yaklaşıyor diye
               
Sonra insanoğlu büyür istemesede
Acı tatlı günler görür sevmesede
Bazen düşünür keşke bebek kalsaydım diye
Çünkü o büyüdükçe dertleride büyür
Gölge gibi yürür onun peşinde
Hep umutludur gelecek günleri düşündükçe
Aldatır geçen günler onu sinsice
O farkında olmadan yavaş yavaş ilerler
Her gün biraz daha ölüme doğru sessizçe
          
İnsanoğlu düşünür her geçen günün
Elbette bir yararı vardır diye
Kendini aldatır teselli eder
O geçen günlerin özelliği
Gelecek günlerin güzelliği vardır diye
Aslında onlar farkında değildir
Gelecek günlerin güzelliği olsa da
Her geçen gün adım adım
Biraz daha ölüme yaklaşıyor diye
          
Canla başla çalışır onlar yaşamak için
Aldanırlar hep dünya nimetlerine
Sanki yarın ölmeyecekleri garanti gibi
Para hırsı sarar her şeyleri olsun diye
Rahat edip saraylarda yaşasın diye
Aklının köşesinden bile geçirmez o günü
Hatırlamak istemez ölümün gerçek olduğunu
Çok acıdır durduramaz günleri geceleri
Hızla geçen saatleri saniyeleri
O istemesede her gün adım adım
Biraz daha yaklaşır ölüme doğru
               
Yaşlandıkça direnecek gücü kalmaz
Başlar köşeden köşeye itelenmeye
Tıpkı işe yaramayan eski bir eşya gibi
Artık canından bezmiştir yalvarır ölüm diye
Ayni ekmek isteyen bir çocuk gibi
Ne yapsa isyanın yoktur çaresi
Tanrı verdiği ömrü geri almaz ki
İnsanoğlunun yalvarışını duymuyormuş gibi
Bütün canlı varlıklar su dolu testi gibi
Hepsi bilir bir gün kırılacaklarını
Gülsede sevinsede son gün aklından çıkmaz
Üzülür boynuna ip geçme saati gelirmiş gibi
Ölüm görür adım adım ona geldiğini
Sevinir dostunu kucaklayıp saracakmış gibi
               
Yakalayamazsın geçen günleri ayları
Ardından geçen seneleri, acımasızdır onlar
Geri vermezler senden çaldıkları ömrü
Zengin fakir birlikte yürür o yolu
Kuş gibi çırpınır insanlar uçmak ister
Sanki ölüm onlar için değilmiş gibi
Hırdı gürdü derken geçer gider ömürleri
Hiç anlamadan yaşları oluverir elli
Sonra ölüm korkusu kaplar içlerini
Çünkü her geçen gün daha çabuk
Adım adım ilerliyordur ölüme doğru

İnsanoğlu bazen ansızın
Bazen de yatar uzun uzun
Bakmışın hemen gelivermiş o acı gün
Yatırırlar seni boyluboyunca upuzun
Görmez olur gözlerin hiç bir şeyi
Ardında kalan sevdikleri malı mülkü
Onlar ağlar senin için sessizce için için
Sen arkana dönüp bakamazsın
Artık onların sesisini duymadığın için
Herkes bir top kefine sarınır gider
Hepsinin de ayni beyazdır rengi
Çok acıdır kimse istemez o acı günü
İstesede istemesede adım adım her gün
İlerlemiştir çünkü ölüme doğru

Öyle bir götürürler ki seni toplanıp
Hemen başlarından atmak istercesine
Koştura koştura akşama kalmasın diye
Artık geri gelmemek üzere mezara doğru
Yaşarken kocaman sandığımız o insan ömrü
Nasıl da üç kelimeye sığıverir yaşamın son günü
Hani ; her zaman üzülerek söyleniriz ya
Çaresiz ; içimiz burkularak , dudak arasından
Doğuyoruz , yaşıyoruz , ölüyoruz der gibi



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın yaşam kümesinde bulunan diğer yazıları...
Yudum Yudum Hayat
Ne Kaldı Ki Maziden
Yaşanan Dünya
Anlayamazsın ki
Nerede Yanlış Yaptım
Bir Yudum Nefes

Yazarın şiir ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Sevgi
Hakkın Ödenmez Be Anam
Kelimeler
Hatıralar
Eşyalar Da Ağlar
Akşam
Ah O Bekleyiş
Yalnızdır O
Hayalimiz Almanya
Deprem

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Gerçek Şahit [Öykü]


Aysel Denizeri kimdir?

Yudum yudum hayatın içinden, bir nefes insan.

Etkilendiği Yazarlar:
Yok.


yazardan son gelenler

bu yazının yer aldığı
kütüphaneler


 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © Aysel Denizeri, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.