İlk Roman
104 görüntülenme · 463 ileti
Uzun süredir sadece izlemedeyim; bilmem neden(belki de bilmek istemediğim sebeplerden...) foruma katılmayı seçmedim. Yazmak, benim hiçbir vakit bırakmayacağım, vazgeçmediğim tutkumdur ve bundan dolayı mutluyum.
Paylaşmak istediğim bir şey; keşke birbirimize daha açık, samimi olsak. Kaygılarımızı, çekincelerimizi soyunup burada buluşsak... Kimbilir, belki de
ben çok fazla şey bekliyorum... Herşeye rağmen bunca güzel yüreği burada
görmekten mutluyum!.. teşekkürler İzEdebiyat!
Eylül hanıma ne yazık ki katılmıyorum çünkü buradaki çogu kişi edebiyat dünyasının zenginligini tatmış ve kendisi gibi kültürü yüksek insanlarla en içten duygularını paylaşmaktan mutlu oldukları için burada bir arada aynı duygu ve düşünceleri büyük bir heyecen ile paymaşmaktadır ancak eylül hanıma şu noktada katılıyorum bugün devletin en saygın yerlerinde bile kültür düzeyi düşük bir takım insanlar bulunmaktadır yani şuraya geliyorum her yerde bazı olumsuz kişilikler düzeysizlikler olabilir ama izforum u ayakta tutacak olan bizleriz sizlersiniz onlarlar ben kendi adıma diyebilirim ki burası seviye düzeyi yüksek olgun insanların yeridir zaten öyle olmayan insanlara burası sıkıcı yer gelecektir bir kaç mesajdan sonra çekip giderler mechule
Sevgilerle
Yazar: C.EMRE KOÇ
Küçük, çok küçük , çok okuyan küçük bir kız çocuğu hayatında hiçbir zaman
"keşke" dememeyi, pişmanlıklar yaşamamayı dilemişti... Hayat devam etti...
Yazmanın kaygıları olmasaydı... Yazarlık; ne isim, ne ün, ne ünvan, aileden kalma olmasaydı... Olduğu gibi; içten, gerçek, deneyimsel kalsa ve yürekten
gelip yüreğe ulaşsa...sadece... Politik, medyatik, sosyolojik, pragmatik, v.s...
olmasa?.. Sadece ve sadece yürekten!..
Safça, gülümseyerek, cepheler olmadan, çıplak bir dürüstlük ile; en güçlü yazı öyle yazılır... bana göre.
İnanmak olmasa, yaşam olurmuydu?..
Buraya toplanmamızın ortak noktası Yazmak...
Küçük, çok küçük , çok okuyan küçük bir kız çocuğu hayatında hiçbir zaman
"keşke" dememeyi, pişmanlıklar yaşamamayı dilemişti... Hayat devam etti...
Yazmanın kaygıları olmasaydı... Yazarlık; ne isim, ne ün, ne ünvan, aileden kalma olmasaydı... Olduğu gibi; içten, gerçek, deneyimsel kalsa ve yürekten
gelip yüreğe ulaşsa...sadece... Politik, medyatik, sosyolojik, pragmatik, v.s...
olmasa?.. Sadece ve sadece yürekten!..
Safça, gülümseyerek, cepheler olmadan, çıplak bir dürüstlük ile; en güçlü yazı öyle yazılır... bana göre.
İnanmak olmasa, yaşam olurmuydu?..
Buraya toplanmamızın ortak noktası Yazmak...
uzun zamandan beri yeni bir roman yazma sürecim sürüyor.
hatta bundan önce sık sık roman denemelerim,oyun denemelerim oldu.ama birini de bitirdiniz mi die sorsanız,hayır bitiremedim diye bir cümle sarfedeceğim ne yazık ki...
şimdiye kadar yarıda kalmış ama aklımda kalıplaşmış bir bir fikre kurguya gerçeğe dayalı bir düşüncem var.Üstelik epey de yazdım,planlarını kurdum,gerektiği yerlerde araştırmamı yaptım.ama gel velakin,yazı yazma isteği bu günlerde yanıma uğramıyor.Şimdilik küçük yazılar,öyküler,şiircikler yazabiliyorum.
En yakın zamanda bitireceğimi de ümit ediyorum.
ama yazı yazmam için yeni yerler görmem gerektiğini ve yeni insanlarla içiçe olmam gerektiğini de düşünüyorum.
aslında yarım kaldığı için çok üzgünüm,özellikle haziranda olacak bir yarışma için hazırlanıyordum.Konusu cve üslubu da bir o denli içime sinmişti...
ama yazamıyorum işte yazamıyorum,
dumura mı uğradım ne,
ben de bilmiyorum.
Sevgiyle kalın,değerli gönülden yazan arkadaşlarım
Şükran Karahan
soromam çünkü soruyok ölemem çünkü ölüm yok öldüm bikere ben nasıl dirilirim artık,şimdi sen beni ayakta tutuyorsun seni brakıp gidemem....ölüm beni arar sorararım niye beni istersin ölüm ? oda derki senin süren bitit artık ölmen gerekiyor bende tamam dedim götürdü beni biyere dediki işte geldik bende burası nere burası senin mezarın dedi.Ben hemen beni bırak dedim ama o bırakmadı zorla çünkü bana sen öldün bile dedi ve ben işte o zaman öldüm çünkü askerlik görevimi yapmadım....
sen benim ölümüm
ağlamak istersin belki gülüm
çünkü sende insansın
bende ağlardım istesem be gülüm...
merhabalar sevgili izlenim toğluluğu izedebiyat insanları...
benim google da arayıp bulduğum bu sitede ki , bu ilk seslenişimde büyük bir heyecan duymaktayım.Bunu umarım anlarsınız.Aslında ben daha 17 yaşındayım fakat içimde karşı koyulmaz bir yazarlık arzusu var ve ben bunu en içten duygularımla besleyip ileriki yaşamımı beklemeden arşınlamak istiyorum.Umarım sizlerde bu duygular içindesinizdir.tüm üyelere ve bu yazımı okuyanlara selamlarımı iletirken başarılar dilerim...
[geleceğin yazarı]
ilginiz için teşekkür ederim öncelikle. bende burada bulunan herkes gibi yazarlık adına bir adım atma peşindeyim. ilk kitabımı yazıyorum ve sormam öğrenmem gereken o kadar çok şey çıkıyorki karşıma. burda yeni olduğum için sizlerin paylaşımlarını ve bilgilerini bilmiyorum. bana önereceğiniz doğru bir isim veya adres varsa çok mutlu olurum. belki böylece çekingenliğimdende sizler sayesinde bir nebze kurtulabilirim. teşekkürler.
Merhaba;
Afedersiniz, yabancı klavyede yazdığım için hata yaptım...Madem yeni yazmaya başladınız, kitap için acele etmeyin.Ulaşmak istediğiniz kişilere gelince:Anasayfadaki yazarlar'ı tıklayın.Orada, izedebiyata üye olan birkaçyüz yazar var.İstediğiniz kişiye ulaşabilirsiniz.Yazarın isminin baş harfini tıklayın önce, aynı harfle başlayan isimler arasından aradığınız kişiyi bulun..O kişinin adını tıklayınca, o kişinin tüm yazılarını görürsünüz...Ayrıca siz de yazılarınızı gönderin.Sahne arkasından giriş yapıp, yazılarınızı ekleyin.Ama yazınız ,anında sitede görünmez.Sabır gösterip, birkaç gün hatta belki bir hafta beklemeniz gerek, onaylanması için.Yazdıklarınız, okur karşısına çıksın bakalım.Zevkle okunacağından eminim.Başarılar dilerim size......Sevgiyle kalın.