Şiir > Lirik
nostaljik
İnsan ""insan"" Oluyormuş Sevince
Döşense yoluma dikenli teller / Sözü olmaz yar uğruna mihnetin /
üzgün
Dilersen Git, Niye Bu Halin Çeşit Çeşit!
Ne vakit ismini ansam / Kalbim yanıyor her ne zaman, ruhum sızlıyor an
üzgün
Ağlıyordu Kalbim, Suskundu Bu Dilim!
Ne meyyitin lal olmuş bu hazin hali, ruhumun bizarlığına kefil / Ne derdimin
üzgün
Susmalıyım, Bilmem ki Aşkı Nasıl Anlamalıyım!
Neden bu kadar bizarım, nefesin ramına hasret bir adamım / Niçin bu kadar
nostaljik
Sarhoş Âşıklar
Haydi davran güzelim, kur artık soframızı, / Bu akşam da hüzünler başka diyarda
Kümeler
Aşk ve Romantizm
Sevgi ve Arkadaşlık
Sürrealizm
Soyut
Modern
Deneysel
Çocuk
Görsel (Resimli Şiir)
Öyküsel
Kent
Pastorel
Halk
Modern Epik
Lirik
Tasavvuf
Divan
Çeviri
Garip
Klasik
Umut
Erotik
Bireysel
Komik
Didaktik
Toplumcu
Destan
Başkaldırı
Taşlama (Kinaye)
Özlem Şiirleri
Anı
Yaşam
Yeraltı
Son Eklenenler
-
01
-
02
-
03
-
04
-
05
-
06
-
07
-
08
-
09
-
10
-
11
-
12
-
13
-
14
-
15
-
16
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
