Şiir > Soyut

nostaljik

" Y " olayı

Katran karası, gecede, iki yıldız odamı aydınlatan zifir rengi gözlerin. / Çivi çiviyi

üzgün

Saksıda

Bir saksıda çiçeğim / Sıkıştırmışlar ufak tabağa / Oradan su

nostaljik

Kusursuz Teninin Diğer Yüzü

Duyumsadıklarımdan geride olacak elbet zamanın her bir anı nasılsa daha bir şehvetlidir eski karelerdeki yüzü belleğimde

karamsar

Fauna

Kanatların bir \*buğra gibi hükmediyor geceye / Bir devenin \*neyinde sıkışıyor kemiklerin

üzgün

taşıyamadık

yaşanılır gibi miydi / hedeflediğimiz çizgiler / kendimizi soyutladığımızda bile / içinden çıkamadığımız bulgular / bu

üzgün

Kaptan I

Yalnızlardayım. / Yolcusu olmayan gemimin, / her sabah alacasında,

Başa Dön