"Her gün yeni bir başlangıç, ama eski alışkanlıklar bir türlü emekli olmuyor." - Jean-Paul Sartre (kurgusal)"

Ayrılığın Aşka Attığı Tokatla Soldu Gün

ya/sakladım aşkı / ya/saklandım /

yazı resim

sessizliklere gömülen bir tokat gibi yalnızlığın
…yalnızlığım
…yalnızlığımız
ıslak gözlerimde silinmeyen bir yüz
dilimde eskimeyen bir isim

azgın bir gecenin
kahpe şehvetine yenik düştü
sıradanlığın saydam büyüsünde
uyku mahmuru aşk

ya/sakladım aşkı
ya/saklandım

ayrılıklarda büyüdü aşk
büyüdükçe yıktı kalelerini kahramanın
…daha dün gibi
hayatın kralı bendim
düşlerim/vezirlerim
…daha dün gibi

salyangoz kaçışlara mahkum yalnızlıkta vurgun yedim…yaralı
yasak aşkların kıvrandıran zehri damarlarımda
gökler seriliverdi ayaklarımın altına
bir kez daha kanadı yaram
sızı(n) birikti yüreğimde

gözlerine değsin vurgun yediğim saatlerin okları
...kör/se gözler...görmez

bir pamuk şekeri gecesinde
ıslatsın yüzümü yangını sevdanın
bir öpücük kondursun
saçlarına mevsimlerin
sana çağlasın sevgi çiçeği...buram buram
çocuk şenlensin yüreğimde/yüreğinde

beni bekle
…bekle

ya/sakladı aşk beni
ya/saklandın sen

bekle/gün bitmesin

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön