kelimeler/ sessiz seslere gebe
suskun saatlerde
yediveren gülleri bekledi
kapı eşiklerinde
kadın gibi
duvara kazındı yalnızlık
geçenler bihaber
kadınca
vurup çıktı kapıyı
ne ana kaldı
ne avrat
olmadık sözlerde esti geçti cinsellik
adam gibi adamdı ya
ederdi...
adam gibi
vurdu mu oturturdu
özü öz
sözü söz
arkasındaydı her dediğinin
her ettiğinin...
erkekçe
kadın gibi kadın
sustu/ yaktığı ağıtlarda
mis gibi kokardı
her esintide Paris uçuşurdu terinde
tutsak kalıp gözler gizli dileklere
sevdalıyı yazdı dize dize
roman oldu hayat bir kalemde
kadın
ve
periyodik zamanlarda
kustu lanetini
çığlıkları duyuldu ötelerden
yaklaşamadı hiçkimse
aşk/ nazlanır
şiir/ bırakır gider miydi
kadın/sonsuz egemenliğinde bir ece
ya şiir
serer miydi kadınca duyguları geceye
şiir ..aşk..kadın..
şeytan üçgeni yutar mıydı
gizemlice
çığlıklar sineye çekilmiş
hayata yapılan makyajın altında gözyaşları
kadın gibi
adam gibi
geçin bunları
bana insan lazım
insan gibi!
