"Hayat, bir kitabın en sıkıcı bölümü gibidir; sonunu merak edersin ama bir türlü gelmez." - Mark Twain"

Benim Adım Akdeniz

bir bir söktüm incilerini gökyüzünün / gecelerden /

yazı resim

-I-
evsiz yurtsuz kaldım
züppe dünyanın kahpe kollarında
duraklarında alev aldı ömrüm
haklısın
durmamalıydım!
gönlüm aşka düştü
yandım
suskunluğumda aklımı çeldi
yaşamadıklarım
kanadım
maviye boyandım

-II-
kapımda yine yalnızlık
aşk isterken
yine mi b o ş l u k
bir bir
birbirine bağlanıyor sözcükler
bak
gökkuşakları da tek renk artık...

-III-
uyku yok
sokaklar benimle nöbette
bir bir söktüm incilerini gökyüzünün
gecelerden
serptim üstüne
Akdeniz'in

-IV-
yollar göründü
sıyrılın düşlerim uykunuzdan
yıldızları yakma zamanı şimdi

-V-
vur en acıklı teline sazının
ağıdımı yaksın türküler
neyzen ruhumu üflesin neyinde
bir martı kanadında
uçayım
uçayım
uçayım

-VI-
g ö k y ü z ü m a s m a v i...
şavkı vurur birazdan Akdeniz'e
bulanırım sımsıcak sevgiye!

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön