"Yazmak, bir hayaletle güreşmek gibidir; kazansan bile, terleyip yorulmuşsundur ve kimse görmemiştir." - Orhan Pamuk"

Bomboş Sokakları Ruhumun

Sakla beni çocukluğum / Sanki niye büyüdüm ki?

yazı resim

Tut ellerimden sabah rüzgarı
Sar yaralarımı efil efil esip
Yansın anılarım güneşimle
Ateş kırmızısıydı sevdalarım
Sakla beni çocukluğum
Sanki niye büyüdüm ki?
Bir çizgi çek suskunluğuna gecelerin
Haykır olanca gücünle
Korksun korku benden!
Dinle!
Bizi çağırıyor özgürlük
Tutsak kalmış bir adada
Son savaşçı da çekti gitti buralardan
Bir kediye yükledim yalnızlığımı
Bir ıslık yerleşti dudağına
Köpeklerbile ağladı bu hüzünlü şarkıda
İlk uçurtmayı salıverdim göklere
Kayboldu bir kara deliğe düşüp
Hava boşlukları artık yüreğimde
Borç da vermez şimdi kimse umutlarını
Zincirlere vurdum şiirlerimi
Bomboş sokakları ruhumun
Tut ellerimden sabah rüzgarı
Uçur
Uçur
Uçur...

KİTAP İZLERİ

İnsan Olmak

Engin Geçtan

Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön