"Bazı metinler vardır ki, okuyucu onları anladığını sanır ama aslında metin onu anlamıştır." - Umberto Eco"

Çağırsam Koşar Gelirsin Bir Solukta

yazı resim

bir yaprak daha düşüyor şimdi
bir sene daha yıkılıyor ömürden
elimde kalıyor saçları gençliğimin
ve çözülüyor direncin kördüğümü
güçlü sandığın yüreğimden

söylesene,
biz neresindeyiz bu boşluğun
nasıl bir umudun arkasındayız
hangi adresindeyiz kaybolmuşluğun ?

ay ! gözleri çiy damlası
çağırsam koşar gelirsin bir solukta
bilirim
senden gerçeği de kalmadı bu yoklukta

şiirler çiçekaçmaz
anılar gece zorbaları
biz hep, en yakın uzaklarız
bu yolculukta

hadi pusu kuralım sonbaharlara
unutalım eylül voltalarını
yeniden çoğaltalım bizden aldıklarını

ay ! tersakan koca nehir
ay ! bir başıyla kalabalık
bölüştürdün yüreğini hepimize
bölüştürdün ya
biz gene de doymadık !

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön