harcadım
bana biriktirilmiş sevgilerin hepsini
ve yatırdım alkole
göğsümden çıkardığım en paslı çivileri
ihanete hazırım artık
uyudu aklımın devriyeleri
yırtarak çıkarken etimi
içime sakladığım mermer yüzüm
koşup çarptım parmaklıklarına
solgun memeleriyle ağzımı dolduran hüznün
ah ettim, dert ettim,
sargısız iki yara gibi sızmasın gözlerim
tetiği çekin...!
ey telaşla çevirdiğim dostların
aşkla meşgul sesleri
ey habersiz intiharlardan
yüzüme sızan kan lekeleri
ey yari yağlı bir iple
boynuma dolayan güz geceleri
söz tuttu beni, söz boğdu beni
ölüme hazırım artık
:
devirin sandalyemi.
