Her gününü bayram edebilmek için
Bu biçare insanların.
Kara saplı bıçakların,
Ateş ağızlı namluların
Önüne atabilecekken kendimi.
Nasıl taşırdım?
Onca şey sığdırdığım yüreğimde
Ezmeden bir kadını.
Oduncu Ali'nin, insafsız,
Kara elleri gibi
Ellerin eline düşmesin diye çocuklar.
Cellat baltasına boynumu;
Annemin toprak kokulu,
Hamur açan ellerine uzatır gibi yanağımı,
Tereddütsüz uzatabilecekken,
Nasıl tutardım?
Yar diyerek bir kadının elini.
Yine de her şeye rağmen dostum!
Öylesine sevgi dolu,
Öylesine aşka meyilli ki yüreğim.
Tesadüf değil,
Bildiğim bütün şiirlerin sevda şiiri olması.
Tesadüf değil,
Okurken tüylerimin ürpermesi.
Belki de haklı olan sensin.
Düşünmeden hiç bir ayrıntıyı
Atmalıydım yüreğime,
İnce dal gibi bir kızı boylu boyunca.
Başımı göğsüne koyup
Derin, kaygısız, rahat uykulara dalmalıydım.
Ama boşuna bu anlattıklarım,
Boşuna bu hak verişim.
Nerde ve nasıl ağulandıysa
Ağulandı düşüncelerim
Ve esir alıp benliğimi
Vermedi hiç bir kadına
Yaralı bir şahin gibi çırpınan yüreğimi.
Boş ver be dostum!
Kapatalım bu bahsi.
Sonra sen de ağulanırsın,
Bir kadını da sen aşka mahrum bırakırsın.
Ben bir pervaneyim,
Ateşler ortasıdır yerim.
Sonrası diyorsun dostum!
Sonrası yok.
Bütün faniler gibi
Benim de ölüme çıkar yolum;
Ya kanarak bir sevdaya
Ya da hep özlemini duyarak.
