Masamda kuru güller ,
Ne yalnızım bu akşam.
Zihnim savurgan anılarda,
Hepsini birden tüketmekte yalnızlığım, acımasızca,
Ne mutsuzum bu akşam.
Masamda kuru güller,
Kim bilir, hangi küflenmiş anıya aitler,
Ne umutsuzum bu akşam.
Gözüm pencerede, kulağım zilde
Kim bilir kimi beklemekte,
Ne acı, ne keder;
Gelen “boşluk” isminde bir derbeder.
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
