Güneş yüzlü, ter kokulu ana,
Biliyorum doymadın evladına,
Gözlerinde yaşlar, yüreğinde ateş var,
Doyamayacaksın
Bundan böyle ağlamaya,
Giysileri sahipsiz,
Yatağı boş.
Seni teselli edemem,
Ne desem boş,
Güneş yüzlü, ter kokulu ana,
Biliyorum doyamadın evladına.
Bir değil, bir çok yürek seninle ağlıyor,
Tanımadık belki evladını ama,
Gidişi yüreğimizi yakıyor.
Artık vatan toprakları oldu yatağı,
Onun ruhu huzurlu.
Bizler, güven içindeyiz belki ama,
Huzurumuz kalmadı, bilesin ana.
Evladımızdır bundan sonra,
Ağlıyoruz sen gibi olmasa da,
Şehit düşen oğluna.
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku
